Back Archief Columns De columns van Iris - Kabouter Plop op je veranda

De columns van Iris - Kabouter Plop op je veranda

(0 stemmen, gemiddeld 0 van 5)

‘Een camping, dat is altijd zó leuk voor de kinderen’. Hoor je ze altijd zeggen. Zeg ik zelf ook. Lekker buiten de hele dag, contact met andere kinderen. Leuker dan een bungalowhuisje of villa. Maar ja, elk voordeel heb z’n nadeel. Zeg ik dan altijd.

Want hoe leuk is het om ‘s avonds van een Frans wijntje te genieten op je veranda. Tjirpende krekels op de achtergrond…en knetterharde, stampende hos- en klosmuziek van Kabouter Plop tot 23:00 uur ‘s avonds. Want ja, tot zo laat ging de animatie door op de camping. In polonaise liepen manlief en ik door de slaapkamer, op de opzwepende beats van de megaknaller Viva Hollandia. ‘We zijn er weer bij en dat is prihima….’ ‘Zat Wolter Kroes ook bij de reservering inbegrepen?, vroeg ik nog aan manlief. ‘Niet he? Nee, dacht ik al’. Pffff.

Echt waar, zo hard stond de muziek. Alsof de stacaravan was voorzien van zijn eigen speakers. Alsof Kabouter Plop met zijn hele kabouterteam een live voorstelling gaf op onze veranda. Vol ongeloof zaten we de eerste avond voor onze stacaravan. De tweede avond ook. De derde avond ging al wennen en de rest van de avonden lukte het steeds beter om je te concentreren op de tekst in je tijdschrift.

Wat me nog het meest verbaasde was dat onze meiden er gewoon doorheen sliepen! Thuis sluipen we muisstil als volleerde inbrekers de trap op. Onze schone slaapsters worden namelijk erg makkelijk wakker. Kriebel je iets te hard aan je neus of spuit je iets te luid de tandpasta op je borstel, dan zit er alweer eentje rechtop in bed. Maar nee, niet op de camping. Zelfs niet met alle ramen open, in een poging de temperatuur in hun slaapkamer onder de 30 graden te krijgen. Ook niet als je ‘s nachts op je tenen naar de wc liep en het huisje zo ongelofelijk kraakte dat je dacht dat de planken uit de vloer schoten.

Maar overdag werd weer duidelijk waarom de camping toch echt leuk is. Het geweldige zwemparadijs, de knutselclub, de kinderdisco, alles in de buurt. Mijn kleine held (op sokken) Roos suisde keer op keer van de megahoge gele ‘hobbeldehop’ glijbaan af. En mijn andere nog kleinere held (op nog grotere sokken) Sophie speelde de hele dag met haar emmer en gieter aan de rand van het zwembad.

Heerlijk. Dan ben ik toch wel blij dat we naar de camping zijn gegaan. Ik kijk alweer uit naar volgend jaar. ‘We zijn er weer bij en dat is prihima….’

Plaats reactie