Back Archief Columns Geertjes's columns - Ik en Jij

Geertjes's columns - Ik en Jij

(0 stemmen, gemiddeld 0 van 5)

"Wie ben ik? Hoe zie ik er uit? En wie ben jij? Hoe zie jij er uit? Mijn naam is Yara, en jij heet Noa... Wij zijn allebei meisjes. Mama is ook een meisje, maar papa is een jongen. Ik ben geboren uit mama haar buik... jij ook! Maar ons konijn komt daar niet vandaan... 

Ik heb kleine voeten, papa heeft grote voeten... Wij wonen thuis op de grond, ons vriendinnetje in een flat. En die man woont op de boot.  Wij hebben een papa en mama, maar soms hebben kinderen 2 papa's of 2 mama's, of wonen alleen met een van hun ouders... of ze hebben een papa en een mama huis, dat is anders, maar kan ook! Wij hebben ieder onze eigen slaapkamer en papa en mama slapen samen in het grote bed.
Een vriendinnetje deelt haar kamer met haar grote zus. Soms woont opa of oma weleens bij de papa en mama en de kinderen in huis... die heeft er dan een eigen kamer, of slaapt bij papa en mama op de kamer. Dat gebeurd niet zo vaak, maar het kan wel!"

Nu we op de peuterspeelzaal en met VVE-thuis bezig zijn met het thema "ik" word ik elke dag weer verrast als ik naar Yara kijk en luister. Het thema houd zoveel meer in, en ze is er zoveel meer mee bezig dan ik van te voren had kunnen bedenken. Ook op de peuterspeelzaal is het zo leuk om te zien hoe peuters ontdekken wie ze zijn en hoe ze er uit zien, maar ook hoe de mensen en dingen er om hun heen uit zien. Van kleur haar tot woningtype tot gezinssamenstelling. Of dat hetzelfde is, of anders... en wat kan je ermee, of hoe moet je het verzorgen.

Sommige dingen weten ze natuurlijk al wel, maar ze kijken er net even wat bewuster naar waardoor ze weer nieuwe dingen ontdekken en leren benoemen. Haren kammen, tanden poetsen, nagels lakken enzo enzo word ineens weer een heel stuk intressanter en leuker.

Het mooie bij peuters vind ik ook dat ze ontdekken, kijken en vergelijken grotendeels zonder oordeel doen. Oordelen, meningen etc die ze vaak van hun ouders horen die uitten ze wel. Maar uit henzelf komt dat nog niet zo snel. Voor hen is wat ze zien vaak nog gewoon zoals het is, en dat is oke.

Kortgeleden waren we bij een vriendinnetje die pas verhuisd was. Hun gezinssamenstelling is anders als die van ons. Meer kinderen, én de oma is deel van het gezin. Voor onze meiden is dat heel gewoon dat dat daar zo is.

We kregen een rondleiding door het huis en kwamen bij de slaapkamer van de ouders. Bij ons is dat de papa en mama kamer, maar daar was dat wegens omstandigheden de papa-mama-oma slaapkamer.
Yara ziet en hoort dat en zegt meteen verschrikt: "huh oma er ook bij? Dat hoort niet joh!"
Noa zegt: "dat leggen we je thuis wel uit" en ze gaan meteen weer verder met spelen. Ik hoor er ook niks meer over. Een tijdje later zitten we samen een boekje te lezen en in dat boekje staat een plaatje van een papa-mama slaapkamer. Yara zegt: "kijk daar is oma er niet bij, want dat is anders he mam, maar anders is ook leuk!"

Glimlachend kijk ik haar in haar pretogen. Wat heerlijk om er nog zo oordelingsloos en gedachtenloos in te kunnen staan!

Kinderen beleven zo ontzettend veel plezier aan het ontdekken van nieuwe dingen bij hunzelf en gelijkenissen of verschillen met anderen. Het is weer een nieuwe fase waarin er weer een wereld voor hen open gaat! Geweldig om te zien! 

Plaats reactie