Back Archief Columns Ineke's column - Vakantie voorbij

Ineke's column - Vakantie voorbij

(0 stemmen, gemiddeld 0 van 5)

3 weken waren we weer in Kroatië. Elke dag uit eten, leuke dingen gezien, veel gewandeld, foto’s gemaakt, van prachtige uitzichten genoten en natuurlijk van de zon (de laatste week…) maar toch… kwamen we er niet toe om helemaal te ontspannen.

Mijn perfectionistische aard en de neiging om alles onder controle te willen hebben werd ook nogal op de proef gesteld zeg!

Na ca. 5 uurtje rijden begon het acculampje van onze passaat uit het jaar 0 te branden. Met het thuisfront gebeld en daarna toch maar de wegenwacht. Die al grappend zei dat we beter in een Ferrari konden rijden dan in deze auto. In ieder geval stuurde hij ons door naar een garage in een dorp verderop. Na wat zoeken kwamen we daar aan. De diagnose werd gesteld. Een nieuwe dynamo moest er komen en deze zou zowaar 3 dagen later geleverd kunnen worden. Lang leve de ANWB en onze reis en kredietbrief waardoor we recht bleken te hebben op ‘soortgelijk vervangend vervoer’!

Na een aantal uren wachten en veel heen en weer gebel tussen de ANWB en het autobedrijf stond er een splinternieuwe passaat station uit 2007 voor ons klaar. Wat een wagen zeg! Daar moesten we wel even aan wennen en ik zag de krassen al op de lak verschijnen met een gepeperde rekening als gevolg. Maar ik probeerde er relaxed onder te blijven.

We besloten nog wat kilometers te maken, echter kwamen we er na een uur achter dat we weer richting Nederland reden. Maar van de snelweg af en weer terug. Tegen de avond een hotelletje gezocht, lekker gegeten, gedronken en geslapen (en geklust natuurlijk) en de volgende ochtend na een lekker ontbijtje weer verder richting het prachtige appartement in Istrie (volgens het internet). Na een goede reis, zonder files en verder zonder autopech kwamen we aan in de regen. Na een tijd zoeken vonden we het appartement.

Weer werd mijn flexibiliteit getest want wat stonk het er in het appartement en waarom stond er op de site niet vermeld dat we de tuin moesten delen en dat er geen tuinstoelen stonden? Waarom konden we de douche niet ophangen? Waarom was er geen koffiezetapparaat en waarom zaten er stenen in het matras? Oke, even weer de knop omzetten dus en te kijken naar het mooie uitzicht en niet naar de bewolking boven ons. En een tuinstoelkussen op het matras in bed hielp ook wel een beetje. We gingen heerlijk uit eten, veel wandelen, leuke plaatsjes bezoeken, af en toe zonnen zodra het kon etc. Heel fijn allemaal maar toch minder fijn dan andere jaren, minder ontspannen, minder hoopvol over de volgende vakantie waarbij we vast als gezin op vakantie zouden gaan….

Het hielp ook niet echt dat we telefoon kregen van het thuisfront dat 1 van de honden weer ziek was geworden en naar de dierenarts moest met de diagnose: hartfalen en ‘niet oud zullen worden’.

Omdat ik echt wilde oefenen flexibeler te worden besloot ik na de 1e 2 weken (waarna we van appartement gingen wisselen om nog een week naar Dalmatie te gaan) niet het hele appartement 10x te controleren omdat ik toch echt wel alles in mijn koffer had gedaan. Natuurlijk bleek bij aankomst in Dalmatie dat ik mijn toilettas met inhoud (foliumzuur etc!) had laten staan. Maar ook dat liet ik over mij heenkomen en schafte een aantal nieuwe dingen aan.

Na de 1e avond weer heerlijk uit eten kreeg marcel een virus? In ieder geval 3 dagen niet lekker, veel slapen, geen eetlust etc. De 1e dag bracht ik redelijk relaxed door met lezen aan het strand. Echter vind ik dat een paar uur heerlijk maar dan wordt ik rusteloos en wil ik weer iets doen! Gelukkig ging het na 3 dagen weer wat beter en konden we er nog een paar keer op uit. De laatste avond toch nog een deukje in de spoiler gereden. Maar de terugreis verliep verder voorspoedig en onze auto stond keurig voor ons klaar in Duitsland.

Al met al veel gedaan en natuurlijk wel een fijne vakantie gehad al blijkt dit niet echt uit bovenstaande. Maar voor mij weer een leerzame les om de dingen over me heen te laten komen, niet overal zo over lopen piekeren omdat het uiteindelijk wel weer goed komt. Dus als dit de les is die ik moest leren heb ik het nu wel geleerd en mag de zwangerschap eindelijk wel komen!

Helaas zal dit niet vanzelf gaan en is er dus weer een operatie nodig. Bij terugkomst van de vakantie heb ik zo vaak het opnamebureau gebeld dat die dames daar nu echt wel aan vakantie toe zijn.

Wil toch nog graag weten waar ik aan toe ben en zo ook mijn werkgever natuurlijk. Eindelijk was er een datum bekend ‘onder voorbehoud’. Maar gisteren lag de envelop met het logo van het ziekenhuis dan toch op de mat en mag ik 31 juli aantreden om 07:30 uur nuchter en wel.

Oh jee, oh jee, nu komt het wel erg dichtbij maar dat wil ik ook wel weer. Maar kan het niet zonder operatie? Probeer niet te denken aan de narcose, het overgeven eraan. De pijn wanneer je weer voor het eerst naar het toilet moet. Probeer maar te denken aan mijn eierstok die hopelijk straks weer goed werkzaam zal zijn en een inhaalslag van mij moet maken om eitjes te produceren.

In de tussentijd ga ik vast weer fijne DVD-boxen inslaan en me instellen op een paar weekjes heerlijk op de bank met boeken en zapper! En natuurlijk af en toe even naar het forum omdat we straks eindelijk weer meedoen met ‘zwanger worden’. ‘wanneer zwanger worden langer duurt’ en ‘zwanger zijn’???

En natuurlijk genieten van het zomerweer, met een geplande barbecue voor collega’s en nog 1 met familie, nog een dagje uit naar de dierentuin met zus en aanhang. Heerlijk! En af en toe even werken en me verdiepen in kampeervakanties. Nu ik me zo flexibel opgesteld heb in de vakantie moet ik ook nog zover kunnen gaan om te genieten van een tentje op een leuke camping aan zee op een mooi eiland als Corsica. Niet teveel nadenkend over hevige regenbuien waarbij alles nat wordt, nachtelijke zoektochten naar het toilet, valpartijen over scheerlijnen en haringen. Ja, ik kan echt zeggen dat ik er nu al zin in heb!

Liefs,

Ineke

Plaats reactie