Back Archief Columns Ineke's columns - Wie is Ineke?

Ineke's columns - Wie is Ineke?

(0 stemmen, gemiddeld 0 van 5)

Ja, ik ben een nieuwe columniste!! Ik heb er zin in om elke maand een stukje te schrijven over mij, mijn vriend en onze wens om papa en mama te worden! Laat ik me dus even voorstellen... 

Mijn naam is Ineke, ik ben geboren op een zondag en wel op 9 maart 1975 in een kraamkliniek in het Noorden van het land. (bij de nonnetjes!) Ben inmiddels dus 31jaar jong.

Vanaf mijn 16e had ik al een oogje op mijn huidige vriend, echter zag hij mij toen nog niet echt staan.Toen we uiteindelijk collega's werden (in de plaatselijke supermarkt waar we werkten als partimers) 5 jaar later, sloeg de vonk ook eindelijk over vanaf zijn kant!
Inmiddels zijn we al weer 10 jaar bij elkaar, daarvan wonen we al bijna 9 jaar samen. Eerst hebben we een huis gehuurd en in 1998 hebben we ons eigen huis gekocht. De afgelopen twee jaar zijn we bezig geweest om dit huis te verbouwen tot ons eigen paleisje. En dat is erg goed gelukt mag ik wel zeggen.
In die 10 jaar hebben we een aantal moeilijke perioden gehad (door ziekte), maar daardoor is onze relatie alleen maar sterker geworden. (nu blijf ik alleen nog koppig wachten op een aanzoek!!!).
We werken beiden als psychiatrisch verpleegkundige en zijn eigenlijk dus nog steeds collega's maar nu op een ander vakgebied. 2 Jaar gelden heb ik mijn opleiding als verpleegkundige afgerond en vond al snel een leuke plek waar ik een contract voor onbetaalde tijd kreeg. Daar werk ik nog steeds met (bijna altijd) plezier en voldoening.

Tja, zo zijn we dus aardig gesetteld en vonden we beiden dat we er aan toe waren om de pil te laten staan, nu een jaar geleden. En zo plan je de dingen in je leven maar eens te meer blijkt weer dat dit niet altijd te plannen valt.
2x mochten we het 'grote' nieuws in de familie en aan vrienden etc. vertellen, ook 2x moesten we daarna weer vertellen dat het toch nog niet zou gaan gebeuren. Na 2 maanden was ik namelijk al zwanger maar kreeg ik een prille miskraam en 8 maanden later bleek ik een buitenbaarmoederlijke zwangerschap te hebben. Dit alles heeft natuurlijk een grote impact op je leven. Van zoveel geluk naar zoveel verdriet....Hoe geef je dit een plekje? Hoe kun je weer verder? Waarom overkomt het je? Hoe zal het verder gaan?
Helaas zijn er veel mensen die dit mee maken en daarom wil ik graag mijn ervaringen met jullie delen. Deels voor mijzelf om het een plekje te kunnen geven en om weer verder te gaan en deels omdat ik weet dat herkenning ook fijn kan zijn wanneer je het zelf moeilijk hebt.

Ik hoop dit dus ook te bereiken met het schrijven van de colums.
Wens jullie allen veel 'leesplezier'. 

Plaats reactie