Back Archief Columns Judith's column - Decemberkindjes

Judith's column - Decemberkindjes

(0 stemmen, gemiddeld 0 van 5)

Toen het vermoeden een beetje begon te rijzen hadden we het volgende gesprekje: Ik: “Stel je voor dat het echt zo is….” Jonathan: “Zonder dat je aan deze uitspraak rechten kunt ontlenen, zou ik het geloof ik niet eens echt erg vinden.” Ik: “Nee, dan zou het ook wel weer goed komen. Maar het zou wel raar zijn!” Jonathan: “Ja, dat wel.”

We lachten er een beetje om en dachten stiekem dat het toch niet waar zou zijn. Maar beetje bij beetje werden de vage kwaaltjes steeds duidelijker, tot ik weer de hele dag door misselijk was. Het werd tijd om te testen. Nog op de wc kleurde het tweede streepje vrolijk roze. Daar stond ik dan, nog maar vier maanden terug bevallen van Julia en alweer zwanger! Ik wist niet zo goed wat ik ervan moest denken en besloot eerst Jonathan maar in te lichten, die had die ochtend immers al drie keer gebeld “of er nog nieuws was”. “En?”, vroeg hij, zodra hij opnam. “Positief.”, antwoordde ik bibberig. Hij kwam meteen naar huis en we wisten niet zo goed of we dit nieuws nou moesten vieren of laten bezinken. We hebben maar een beetje van allebei gedaan. Jonathan wilde zelfs uit eten, maar daar was ik echt te misselijk voor.

Langzaam begint het nieuws te bezinken: voor de derde keer verwachten we een baby in de maand december! Eén van de mooiste (en drukste) maanden van het jaar heeft voor ons nóg meer betekenis gekregen, hoe kan het bijzonderder? Af en toe vliegt het me aan, dan denk ik aan de drukte die dit met zich mee gaat brengen of baal ik ervan dat ik alwéér moe en misselijk ben. Maar tegelijkertijd zijn we dankbaar. Het is zo’n wonder als er nieuw leven ontstaat en dit kindje is zo welkom! En ach, over een paar jaar is de ergste drukte wel weer voorbij….

Plaats reactie