Back Archief Columns Judith's column - Kletsende kleuter

Judith's column - Kletsende kleuter

(0 stemmen, gemiddeld 0 van 5)

Matthijs had een dagje vrij van school, want het was Goede Vrijdag. We stonden dus wat later op, ontbeten op ons gemak en rommelden wat in huis. Tijdens het opruimen van de ontbijtboel drentelde Matthijs een beetje om me heen. Hij kletste over school, over zijn vriendjes, over de dierentuin, over alles wat een kleuter interesseert. 

Daarna ging hij kleuren terwijl ik de woonkamer weer op orde bracht. En weer kletste hij tegen me. Hij leerde me een liedje, vertelde over de bloemetjes die gaan bloeien, liet me zien hoe mooi zijn tekening al werd. 

Regelmatig klonk er: “Mama?”, waarna er –voor ik antwoord kon geven- een heel verhaal volgde. Tevreden deed ik de dagelijkse dingetjes die nu eenmaal moeten en luisterde ik naar mijn kleuter. Al een paar keer had ik hem verteld dat ik het zo gezellig vond met hem en ineens drong het tot me door: Wat had ik dit gemist!

Ik dacht terug aan zijn eerste schooldag. Terwijl ik in mijn kraambed lag, bracht Jonathan hem weg. Hoewel ik het een vreemd idee vond dat mijn kleine knul ineens naar school ging, had ik weinig tijd om daar echt bij stil te staan. Er moest worden gevoed en gebadderd. Visite wilde aandacht. Het was zelfs wel een beetje praktisch, want hij werd erg onrustig van de drukte thuis. We vierden zijn eerste schooldag met broodjes knakworst en eierkoeken tijdens de lunch en ik was voor het eerst sinds de bevalling weer beneden. Het was een bijzondere tijd natuurlijk, maar ook een beetje gek. Normaal gesproken beleef je als moeder de eerste schooldag van je kleuter heel intens, maar door de omstandigheden was dat een beetje anders gelopen. 

In de weken die volgden stond ik er overdag weer alleen voor en dat was druk. Benthe huilde veel en Julia had natuurlijk ook nog aardig wat verzorging nodig. Er bleef weinig over voor Matthijs, dus was ik blij dat hij op school zijn uitdaging kreeg. Het was er al met al niet van gekomen om zijn aanwezigheid thuis te missen.

Maar op deze Goede Vrijdag kwam dat besef ineens terug: wat is het heerlijk als Matthijs zo lekker om me heen keutelt en kletst! Jammer genoeg kwam er al gauw weer een einde aan: na de tweede Paasdag moest hij natuurlijk gewoon weer naar school. Gelukkig hebben we iets om naar uit te kijken: de meivakantie. Dat gaat gezellig worden!

Plaats reactie