Back Archief Columns Judith's column - Met vallen en opstaan word je groot

Judith's column - Met vallen en opstaan word je groot

(0 stemmen, gemiddeld 0 van 5)

Sinds ik de eerste schopjes van onze kleine baby in m’n buik heb gevoeld, is het dromen weer volop begonnen. Als de baby laat merken dat hij of zij er is, praat ik bijna altijd even tegen de kleine. “Dag kleintje, groei maar goed in mama’s buik”, fluister ik de kleine dan toe terwijl ik beschermend mijn hand over m’n buik leg. 

Of ik vraag zachtjes: “Vertel eens kleintje, ben je een jongetje of een meisje? We zijn zo nieuwsgierig naar je.”

Die band die er is met dat onzichtbare kindje in m’n buik fascineert me enorm. Aan de ene kant kan ik me er nog geen voorstelling van maken hoe dit kleintje eruit ziet en kan ik het nog niet vasthouden, nog niet lekker in zijn of haar nekje snuffelen. Wat dat betreft ken ik dit kindje helemaal nog niet. Maar blijkbaar heb ik dat allemaal niet nodig om er toch zielsveel van te houden. Om me zelfs misschien wel meer met dit kleine mensje verbonden te voelen dan met welk ander mens om me heen dan ook. Want dit kindje is letterlijk ín me. Dichterbij kun je niet komen.

Straks wordt, beginnend met de geboorte de afstand weer groter. Eerst fysiek, maar hoe langer hoe meer ook geestelijk. Ookal blijft de band, toch verandert die wel. Want dit kindje zal, net zoals Julia en Matthijs nu al doen, steeds meer een eigen persoontje worden. Het zal ontdekken wat er allemaal wel en niet kan in het leven en ontdekken wat hij of zij leuk vindt. Ondanks de band zal ik hem of haar soms misschien niet begrijpen en me afvragen wat het beste is voor dit kindje.

Soms moet ik even slikken als ik daaraan denk. Soms moet ik even slikken als ik dat nu al zie gebeuren bij de kinderen. Maar tegelijkertijd vind ik het geweldig om te zien hoe zo’n kleine, onafhankelijke baby uitgroeit tot steeds meer een eigen persoonlijkheid. Ben ik blij met ieder mijlpaal die m’n kinderen bereiken. Onze voorouders wisten het al: met vallen en opstaan worden kinderen groot. En soms ben ik het zelf die daarvoor moet vallen en opstaan.

Plaats reactie