Back Archief Columns Maaike's Column - Je suis enceinte

Maaike's Column - Je suis enceinte

(0 stemmen, gemiddeld 0 van 5)

In mijn studententijd moest ik niets van jonge kinderen hebben, laat staan baby’s. Dat gejengel, gebler, geclaim: niet aan mij besteed. Geen polonaise aan mijn lijf. Naarmate ik ouder werd, rees de twijfel. Ik kon nog steeds makkelijk een waslijst uit mijn mouw schudden met alle nadelen die aan kinderen kleefden. 

Die immense verantwoordelijkheid om er maar eens één te noemen. Wikken en wegen. Alsof het hier een rationeel besluit betrof. Maar langzamerhand nam mijn gevoel de overhand: al mijn tegenargumenten konden linea recta de prullenbak in.

Inmiddels zijn we ruim een jaar verder. Een geweldige zwangerschap achter de rug. Een dochter in ons leven, geboren in Den Haag op de valreep van 2009. Wat een verrijking! Een kerngezond, tevreden meisje. Ik betrapte mezelf er al snel op dat ik – die eens zo grote weifelaar rond kinderen – al uit kon kijken naar nog een smurf. Over zo’n acht maanden is het hopelijk zover. Deze keer een zwangerschap met een extra dimensie. Nederland is mijlen van ons verwijderd. Zwanger in Montréal (Québec, Canada).

Al snel komt een gesprek van een half jaar terug met onze huisarts hier in Montréal mij weer voor de geest. “Een natuurlijke bevalling??”. Ja, in Nederland heb ik een ‘natuurlijke bevalling’ achter de rug. Hij kijkt me meewarig aan. Voor ik het weet roep ik ter verdediging al uit dat het in Nederland heel gebruikelijk is dat er geen pijnbestrijding aan te pas komt bij bevallingen. Maar je ziet hem gruwelen bij de gedachte. Daarna gniffelt hij wat: “Wat een barbaarse praktijken!” Een ruggenprik is hier geloof ik gemeengoed.

Een ruggenprik….hoe noemen ze dat in het Frans eigenlijk? Geen overbodige luxe om mij de Franse zwangerschapsterminologie eigen te maken, realiseer ik me. Ik moet straks bijvoorbeeld toch luid en duidelijk en allervriendelijkst kunnen zeggen dat ze nu moeten oplazeren als ze mij die ruggenprik weer proberen aan te smeren. Geen ‘gepush’, alleen medicatie als ik er zelf om vraag. De artsen en verpleegkundigen hier moeten het maar voor lief nemen als ‘we’ het zonder gaan doen. Mogelijk even terugkeren naar de middeleeuwen.

Alles op zijn tijd. Ik buig me nog wel eens over de Franse zwangerschapsterminologie. Voorlopig volstaat: ‘je suis enceinte’.
 

Plaats reactie