Back Archief Columns Maaike's Column - Onbevangenheid

Maaike's Column - Onbevangenheid

(0 stemmen, gemiddeld 0 van 5)

‘Dit is uw derde zwangerschap’, hoor ik de arts mompelen, terwijl hij het noteert op een formulier. Derde zwangerschap, derde zwangerschap: ‘Hoe komt die man erbij’, flitst het direct door mijn hoofd.

O ja, de miskraam. Leeg voelde ik me op de dag van de miskraam zelf (na 8 weken zwangerschap, net in Canada). Gelukkig ben ik gezegend met een flinke portie relativeringsvermogen en kan ik mijn zegeningen goed tellen ofwel: het kan tien keer erger, het leven lacht me verder toe. Toch zijn er nu helaas de naweeën.

Het meest hinderlijke van die miskraam is dat hij mij mijn onbevangenheid heeft ontnomen. Eerste zwangerschap: volledig onbevangen, geen moment schrikbeelden of gedachten aan complicaties. Nu – mijn derde zwangerschap dus – probeer ik me ertegen verzetten, maar die wetenschap van die miskraam draag je met je mee. En dus bij een onschuldig krampje, schiet het automatisch door mijn hoofd: ‘Het zal toch niet dat…’ En: ‘Zo, ben nu toch waarschijnlijk al zo’n 9 weken zwanger, de 8 weken voorbij!’ Baal ervan, maar kan niets anders doen dan me erbij neerleggen. Gelukkig laat mijn nuchtere ik zich ook niet onbetuigd: ‘Laat het lekker los, een miskraam voorkomen…daar heb je toch geen invloed op’.

Hier in Canada is een 12-weken-echo gebruikelijk. Daar kijk ik naar uit: een mensje in spe zien, een hartje horen kloppen. Waarschijnlijk laat de miskraam – die stoorzender – me dan wat meer met rust. Zo, die miskraam parkeren we even. Over naar een luchtiger onderwerp: een ‘taaluitglijer’. In gesprek met: een Zuid-Afrikaanse vriend.

Onderwerp van gesprek: bevallingen. Voertaal: Engels. Ik werp op dat in sommige landen artsen maar wat graag overgaan tot het uitvoeren van een keizersnede, simpelweg omdat dat meer geld in het laatje (lees: hun eigen zakken) brengt.

‘Wat doen die artsen?’, roept mijn vriend verbaasd uit. ‘They’re into seizures?’ Jaha, ‘seizures’, bevestig ik nog. Wacht ff, er begint me vaag iets te dagen… dit woord dekt geloof ik niet helemaal de lading. Al die talen, ik verzuip nog in de woordenbrij. Ondertussen bescheurt mijn vriend het. ‘Je bedoelt ‘cesareans’. Uhh, ja, je patiënt onderwerpen aan een hartaanval (= seizure) is inderdaad wat merkwaardig.

Mocht het Frans mij in steek laten tijdens de bevalling en een keizersnede in mijn ogen nodig zijn, dan kan ik de arts nog altijd verzoeken over te gaan tot een seizure. :)

Plaats reactie