Back Archief Columns Maaike's Column - Zwanger? De hele wereld weet raad

Maaike's Column - Zwanger? De hele wereld weet raad

(0 stemmen, gemiddeld 0 van 5)

Zwanger of net bevallen? Maak je borst maar nat, want ook al vraag je er niet om die vrachtladingen met welgemeende (opvoedings)adviezen krijg je toch wel. En nee, niet alleen bij het consultatiebureau, in de volksmond: consternatiebureau. Want iedereen heeft wel een mening over borstvoeding (ai, zo precair!) of de crèche. 

En iedereen ventileert die mening maar wat graag. De ‘meningenmaatschappij’ viert immers hoogtij (mensen hoe zit het met de feiten?).

Borstvoeding: ‘Dat ga je toch wel proberen, het is het allerbeste voor je kind!’ Lees: ‘Je bent een ontaarde moeder als je geen borstvoeding geeft.’ De crèche: ‘Gaat jouw baby vier dagen naar de crèche??’ Lees: ‘Waarom ben je überhaupt aan kinderen begonnen, als je ze bovenal dumpt op een crèche?’.

Zelfs bij het consultatiebureau nam ik veel adviezen met een emmer zout. Zo raadde een uiterst vriendelijke verpleegkundige mij aan om na de borstvoeding over te stappen op hypoallergene babyvoeding. Mijn dochter vaarde al lang heel wel bij de reguliere babyvoeding. Ze toonde geen enkel spoortje van allergieën. Ik dacht: ‘Van die hypoallergene voeding raakt ze nog allergisch voor ‘normaal’ eten.’ Een discussie aangaan met die verpleegkundige? Welnee, gewoon alleraardigst het advies tot je nemen, er vooral niet op kauwen, maar direct over je schouder lazeren.

In zijn onlangs verschenen boek Opvoeden door beginners. Zin en onzin van opvoedingsadvies, maakt de Leidse onderzoeker René van der Veer korte metten met veel opvoedingsadviezen. Adviezen zijn geregeld nergens op gestoeld en deskundigen spreken elkaar tegen. Ze zijn sterk tijd- en cultuurgebonden.

Mooi, dat komt aardig in de richting van mijn advies: sla die opvoedingsadviezen lekker in de wind. Volg je eigen gezonde verstand en intuïtie! Een voorbeeldje: hele volksstammen maken hun baby voor middernacht wakker om bij te voeden, zodat ie daarna de hele nacht met afgeladen maagje doorslaapt. Ik denk dan: ‘Wil ik wakker gemaakt worden als ik lekker lig te tukken? Nee, dus die kleine vast ook niet.’ Als hij trekt heeft, zet hij het ongetwijfeld op een blerren of misschien lief op een smakken. Ik vind het altijd heel verhelderend om mezelf als referentiekader te nemen. Maar ja, dat is natuurlijk ook weer zo’n – weliswaar verkapt – advies.

Het enige advies dat je in je oren moet knopen: als je moeder je op het hart drukt om beter op te letten bij de commode, omdat je kind met de dag beweeglijker wordt. Pats, het hoofd van mijn dochter kletterde tegen de houten vloer. Nog draait mijn maag zich om bij de herinnering aan die klap. En ja, je moeder had nog zo gezegd…. 

Plaats reactie