Back Archief Columns Marjan's columns - Een buik vol emoties

Marjan's columns - Een buik vol emoties

(0 stemmen, gemiddeld 0 van 5)

In mijn praktijk voor begeleiding bij een actieve kinderwens spreek ik geregeld vrouwen die last hebben van ongewenste emoties. Je weet wel… van die emoties die je liever niet wilt voelen en eigenlijk helemaal niet wilt hebben. Emoties die je wegstopt in de donkerste kerkers van je bestaan. 

Ze komen namelijk altijd ongelegen. Op je werk bijvoorbeeld, als je net in een zakelijk gesprek zit en iemand stelt de simpele vraag hoe het met je gaat. Jij schiet meteen vol. Want je voelt je afschuwelijk slecht. Maar dat wilde je nou net niet delen met de hele wereld! Zeker niet nu je die grote opdracht binnen kunt halen of je in de race bent voor die felbegeerde promotie.

De hele dag ben je bezig je emoties vast te houden en te onderdrukken. Daar ben je door langdurige oefening zeer bedreven in geworden. Waarschijnlijk merk je niet eens meer dat je het doet. Pas als de tranen omhoog schieten en je overvallen wordt door die rottige emoties, sta je er ineens weer middenin.
Je excuseert je even, hapt naar adem, spant je spieren aan, zet je kaken nog wat steviger op elkaar, tovert een allervriendelijkste glimlach op je gezicht en gaat verder met waar je gebleven was. Onverstoorbaar.
Even later snauw je nog even een collega af. Pfff, dat lucht op!

Die donkere kerkers van je bestaan, waar je al die emoties vasthoudt en weg probeert te moffelen zitten voor een groot deel in je buik. Een gebied waar je dan ook liever niet naartoe wilt ademen. Probeer het maar eens. Leg je handen op je onderbuik net boven je schaambeen en adem eens ontspannen tien minuten naar dit gebied toe. Doe je ogen dicht en blijf met je aandacht bij je adem, je onderbuik en de gevoelens die je waarneemt. Neem alleen maar waar. Als er gedachten of gevoelens zijn die je aandacht vragen. Benoem ze dan simpelweg als gedachten of gevoelens. Als je niets voelt blijf dan bij dat gevoel van niets. Je doet het goed. Komen er tranen? Laat ze lekker stromen.
Als je gewend bent je emoties weg te stoppen, dan is de kans groot dat je adem niet verder komt dan je middenrif. Je niets voelt. Je dit een stomme oefening vindt. Je het geen tien minuten volhoudt. Je een enorme onrust op voelt komen. Je iets anders wilt gaan doen en je dit artikel zeker niet verder wilt lezen. Prima! Dat zijn allemaal afweermechanismen om niet te hoeven voelen. De oefening is geslaagd!

Ongewenste emoties zijn emoties die je niet wilt voelen omdat ze pijn doen. Je beschermt jezelf door ze te ontkennen en weg te stoppen. Tenminste, dat is je intentie. Wat er werkelijk gebeurt, is dat je een soort kruitvat van emoties creëert. Je slaat ze op in je onderbuik en je sluit dit deel van je lichaam af van je gevoelswereld door er niet meer naartoe te ademen en je spieren aan te spannen. Zo zit je met een buik vol emoties die op scherp staat. Er is maar een klein vonkje nodig om je aan het huilen te krijgen of je in woede te laten uitbarsten.

Doordat je een deel van je lichaam afsluit, sluit je ook de vrije stroom van energie af. Daardoor wordt je sneller moe en kun je minder gemakkelijk weer opladen. Als je moe bent, ben je ook gevoeliger voor prikkels van buitenaf. Je bent dan kwetsbaarder dan wanneer je uitgerust bent en vol energie zit.
Wat je kunt doen is op een rustige en veilige plek oefenen met het doorvoelen en erkennen van je emoties. Dat is niet altijd leuk om te doen. Het lucht wel enorm op en het geeft je ruimte. Ruimte om te ademen, ruimte voor de dingen waar je mee bezig bent in het dagelijks leven, ruimte voor een gezonde energiestroom en ruimte voor plezier in je leven.

Je kunt leren om die ongewenste emoties van je af te laten glijden. Er zijn veel manieren om met je emoties om te leren gaan en je levensenergie weer vrij te laten stromen. Ieder mens doet dat op haar of zijn eigen manier. Belangrijke ingrediënten zijn aandacht, liefde voor jezelf en je leerproces, toewijding, doorzettingsvermogen, discipline en stilte. 

Plaats reactie