Back Archief Columns Sabine's columns - Eten, het blijft een drama

Sabine's columns - Eten, het blijft een drama

(0 stemmen, gemiddeld 0 van 5)

Ik begin steeds weer vol goede moed. Vandaag ga ik iets maken waar Teun zijn vingers bij aflikt, denk ik. Teun heeft inmiddels een vrij specifieke smaak ontwikkeld en al weet je als ouder dat je daar niet teveel in mee moet gaan, je wilt toch dat je kind wat binnenkrijgt. 

Teun houdt op een of andere reden alleen van eten wat hij met zijn handen kan eten en waar hij niet enorm vies van wordt. En al kan zijn neefje van 1,5 al een aantal maanden zelf yoghurt eten met een lepel, Teun kiest ervoor dit niet te doen. Dus inmiddels word ik erg creatief met allerlei taartjes en groentenkoekjes etcetera.

Uiteraard ga je bij jezelf te rade van ' stelt hij zich niet aan en probeert hij ons uit?' of 'heeft hij s'middags teveel gegeten?'. ' Of is dit normaal en hoort het erbij?'. Ik ken namelijk zelf al meerdere verhalen van moeders in mijn omgeving, wiens kind eigenlijk voortbestaan op droge macaroni als avondmaaltijd, dus helemaal gek is het niet. We hebben ook echt al aan allerlei bruto scenario's gedacht, zo van ' na 13 uur krijgt hij gewoon niks meer en dan om 17.30 meteen aan tafel'.

Maar helaas het blijkt niet alles zo te plannen. Zo heb ik al een ochtend klaar gestaan met vers gebakken naar vanille ruikende havermouttaartjes en vers fruit in de vorm van vlindertjes of pasgeleden nog met kleurrijke wrapschijfjes met philidephia en wortels en komkommerreepjes. Helaas riep Teun ook bij dit laatste gerechtje direct 'Nee', mij beteutert achterlatend.

Als je de moed dan al zo ongeveer verliest, dan komt er uiteindelijk toch weer vanzelf een dag dat hij, zoals gisterenavond, ineens braaf een paar stukjes quiche naar binnenwerkt, nog meerdere pastavormpjes in saus eet en nog wat meesnoept van onze borden, pasta met geitenkaas en spinazie. Oh gelukkig, denk ik, het zal toch wel weer goedkomen.
Groeten,

Sabine 

Plaats reactie