Lees hier de laatste columns van de Kindje op Komst columnisten.
Het is april 2009, ik pak de laatste pil uit mijn pilstrip. De tijd die komen gaat wordt spannend. Raak ik snel zwanger, gaat de zwangerschap goed? Er zijn veel vragen. Gelukkig kunnen we voor een voorgesprek terecht bij de verloskundige praktijk in de buurt. Ze vertelt alle ins en outs.
Oké, nog één keer alles doornemen. Maandag: Roos gaat wennen op de buitenschoolse opvang. Check. Niks aan de hand. Goed te doen. Donderdag: Roos gaat weer wennen, maar Sophie nu ook, bij de volgende peutergroep. Niet het verkeerde lokaal inlopen dus. Dubbel check. Vrijdag: Roos haar allereerste wenochtend op de basisschool. De week erop is nog hectischer! Wennen hier, wennen daar. Help! Wie haal ik waar wanneer op en waarom! Dit vraagt om een rigoureuze aanpak.
Tegen alle verwachtingen in, werd ik twee jaar geleden de trotse moeder van een prachtig, vrolijk, gezond meisje. Zodra ik haar in mijn armen nam, na een bijna onmogelijke bevalling, beloof ik haar plechtig alles te doen wat in mijn macht ligt om een liefdevolle, stabiele, gezonde, inspirerende omgeving voor haar te creëren waarin zij zich optimaal kan ontwikkelen.
Deze column staat een keer niet in het teken van mij en mijn kinderen, maar in overleg met de redactie staat het in het kader van mijn workshop “Kop of Munt” die ik samen met mijn collega Astrid van de Does van Yourinnergy geef. Het gaat over het meest bekende euvel bij de mens :keuzes maken.
Ze hadden zo’n innige relatie. En dan dumpt ze hem gewoon voor een ander! Ongelooflijk. Zo, hupsakee, aan de kant, alsof al die jaren niks hebben betekend. Hij week nooit van haar zijde en deed alles voor haar. Maar ze geeft er niet om. Inmiddels is ze alweer met vier anderen het bed ingedoken. Zo ken ik haar niet.
Copyright © 2011 Kindjeopkomst.nl | Natalis. Kindje op Komst is een initiatief van Natalis Concepts in Healthcare B.V . 
