Lees hier de laatste columns van de Kindje op Komst columnisten.

Ik zit erop

romperiris.jpgVol ongeloof kijkt hij van het kleine mannetje naar mij. "Jij zít er gewoon op", zegt manlief overrompeld. "Waar zit ik op?", vraag ik. "Nou, op bevallen! De bevalling van Roos was dan wel een flinke veldslag, maar Sophie was er al binnen drie uur en dit kleine ventje hier heb je even op de wereld gezet tussen de afwas en het stofzuigen door!"

Als moeder maak je bepaalde keuzes in het jonge leventje van je kind.

Linda.jpgDat heb ik inmiddels in 2,5 jaar tijd wel ervaren. Er zijn momenten dat ik me zo onzeker voel in het moeder zijn... je wil het zo goed doen.. hopen dat ze niks te kort komt, geen pijn willen zien,geen verdriet willen zien... wat maakt je een goede moeder? Je neemt stukjes van je eigen opvoeding mee, en gooit daar nog wat eigen ingrediënten bij. En toch toch komt daar om het hoekje de onzekerheid weer is kijken. 

Boventallig

(1 stem, gemiddeld 5.00 van 5)

Iris.jpgDaar stond het dan, zwart op wit: ‘Boventallig’. Wat een rotwoord eigenlijk. Boventallig, dat klinkt een beetje  als: overbodig, teveel, onnodig, leuk je best gedaan maar tot ziens, nutteloos, overtollig. Alsof je minstens 30 kilo te zwaar bent en je wilt van al dat overtollige vet af. En eigenlijk betekent dat het natuurlijk ook. Ons bedrijf ging reorganiseren en moest stoppen met een aantal activiteiten. Binnen de plannen was geen plek meer voor onze afdeling Marktonderzoek. In april kregen mijn collega’s en ik De Brief  van onze werkgever: ‘Per 1 januari 2013 ben je boventallig’.

Waterballet

Linda.jpgEn nee we hebben het hier niet over mooie dansjes in een super mooi zwembad en Emily in een mooi badpakje. Helaas. Lekkage, van de bovenburen. Voor hun vervelend, maar voor ons al helemaal.

Door de ogen van een kind

Toren Rapunzel PernisLaatst tuften we met de auto naar een verjaardag in Hellevoetsluis. Alleen onze jongste dochter van twee was mee, want onze oudste (vier) mocht oma en opa een weekendje komen vermaken op de camping in de achterhoek. Dus onze kleine meid had alle tijd om onderweg uit het autoraam te turen en alles eens rustig te bekijken, zonder dat Grote Zus haar afleidde met haar never-ending spraakwaterval. De route leidde ons door het pittoreske en immer gezellige dorp Pernis, waar immense grijze fabrieken je vriendelijk tegemoet stomen en de olieraffinaderijen van Shell de lucht idyllisch zwart kleuren met hun rokende torens.