Back Homepage items Columns Anouk Tegenpolen en allergie

Tegenpolen en allergie

(0 stemmen, gemiddeld 0 van 5)
Anouk

 

Ik heb een zoontje (Misha, nu 4 jaar 'oud') en een dochtertje (Dinah, nu 2 jaar jong). Die twee hebben samen gemeen wat zij samen niet gemeen hebben. Ik bedoel hiermee te zeggen dat ze dus voor geen meter op elkaar lijken. Echt elkaars tegenpolen: Zo vindt hij Hollandse pot lekker en lust zij graag juist graag Italiaans. Hij lust dus geen pasta's en zij lust geen aardappels.

Zij vindt zwemmen bijna het allerleukste wat er maar bestaat. Hij is bang voor water en roept “kijk, ik kan zwemmen!!” zodra hij tot aan zijn kuiten in het zwembad staat, mét zwembandjes aan, terwijl zij zonder zwembandjes zelfstandig het zwembad in springt om vervolgens lachend boven te komen (er volop vertrouwen in hebben dat ze toch wel opgetild zal worden) Hij is eigenwijs, zij is koppig. En ga zo maar door...

Dinah lijkt op mij, Misha lijkt op mijn man, Niels. Het valt dan dus ook op en verrast niets dat Niels beter met Misha overweg kan en ik met Dinah. Je mag eigenlijk niet spreken in termen als ´oogappel´, maar ja.. toch denk ik dat dit wel aan de orde is bij huize van Duren. En wij zullen zeker niet de uitzondering hierin zijn! Niet dat ik van de één meer hou dan van de ander! Ik lig alleen zeker wel meer in de clinch met Misha dan met Dinah en ik lig meer op één lijn met Dinah dan met Misha. Dit, omdat ik mezelf herken in haar en ik haar gedrag beter weet te peilen en te plaatsen. Het gedrag van Misha irriteert me  eerder, gewoonweg omdat ik het minder snap. Misha zit echt in mijn allergie soms...

Het interessante hieraan is dat dit eigenlijk altijd iets over mijzelf zegt en minder over Misha. Hij houdt simpelweg een spiegel voor mijn gezicht. Ik probeer te kijken naar wat Misha mij te vertellen heeft, met zijn gedrag. Mijn trucje is dan dat ik alles opschrijf van wat hij doet en vooral ook laat (denk bij het laatste aan luisteren.....) wat mij irriteert. Dit zijn meestal de dingen die ik aan mijzelf niet leuk vind. Zo vind ik het, in alle absolute eerlijkheid en transparantie, vreselijk om mezelf kwetsbaar op te stellen. Misha doet eigenlijk niet anders dan zich kwetsbaar opstellen. Dat jeukt dan als het ware bij mij. Ik kan er dus eigenlijk helemaal niet goed mee om gaan, in privésferen dan.

Zo ben ik koppig en hij is eigenwijs.. Tsja.. dat botst, want we zitten dan alleen en enkel in een cirkel. Gelukkig kan ik dit goed bespreken met mijn man, Niels. Hij heeft ditzelfde, alleen dan met Dinah. Dat is een, om maar een voorbeeld te noemen, temperamentvol meisje, net als haar moeder. Niels helemaal niet en kan er soms zelfs wat bang van worden. Hij heeft geen idee wat te doen met dit serpentje, terwijl ik weet vanuit ervaring dat deze boosheid ook voor Dinah zelf even beangstigend kan zijn en je dus juist niet moet weglopen, al lijkt dit op die ´woedeaanvallen´ er wel op, laat staan er als ouder bang voor zijn.

Kortom, lig je in de clinch met jezelf, zegt dit iets over jou. Probeer dit iets te pakken te krijgen en je zult zien dat er minder aanvaringen zullen zijn. 

Plaats reactie