Als de dag van gisteren

(3 stemmen, gemiddeld 5.00 van 5)
Iris_1.jpg

‘Rugzak, rugzak’ klinkt het door de kamer. Roos en Sophie hangen in onmogelijke houdingen op de bank, kijkend naar hun dagelijkse portie Dora. Ondertussen hak en snijd ik er lustig op los. Het dagelijkse avondritueel is in volle gang. Om 17:30 heb ik de koters opgehaald van de opvang. Juffen een kus, rugzakken, schilderwerken en pronkstukken in de auto en snel naar huis. 

Zo, kids geïnstalleerd voor de buis, ik de keuken in. Aardappels schillen, nek breken over de ballen die Sophie net uit haar ballententje heeft gegooid, tafel dekken, Sophie weer voor de tv zetten, vlees in de pan doen, Sophie van mijn been trekken en naast Roos zetten, zout bij de aardappels, Sophie uit de gordijnen trekken. Alles onder controle! Als de geuren van kokende aardappelen, sla en hamburgers a la minute de huiskamer vullen, vraagt Roos: ‘Wat gaan we morgen eten, mama?’ Ik stop even met snijden en kijk haar verbaasd aan. ‘Morgen? Je bedoelt zeker vandaag.’ ‘Ja’, zegt ze, ondersteboven bungelend met haar benen over de bank. ‘Vanavond gaan we sla eten met aardappeltjes en vlees.’ ‘Oh’, is haar enige antwoord en stort zich vervolgens weer in de avonturen van Dora en haar hysterische aap. 

Tijdsbegrip is eigenlijk lastig voor kinderen. Nooit zo bij stilgestaan. Hoe leg je nou uit aan een peuter van drie dat morgen nog moet komen en gisteren al is geweest? Toch besluit ik een poging te wagen. ‘Luister, vandaag is nú. Vandaag eten we sla. Als papa straks thuiskomt, gaan we sla eten. Dat is vandaag’. Roos kijkt me schaapachtig aan. ‘En morgen?’, vraagt ze terwijl ze zichzelf weer in een andere vreemde houding drapeert over de bank. ‘Morgen, dat is nog een nachtje slapen. Morgen ga je naar de opvang en gaan mama en papa werken.’ ‘En gisteren?’

‘Eh, Pff, even denken. Gisteren is….was……toen…..Ja, gisteren was je bij opa en oma. Gisteren is al geweest. Dat is een dagje terug. Ja, gisteren is een dagje terug en morgen is een dagje vooruit.’ ‘Vooruit?”, vraagt Roos al peinzend. Hmm...’ Stilte….. ‘En wat is dan links, mama?’
‘Huh? Links?’ Totaal verbluft leg ik mijn mes neer en kijk haar verbijsterd aan. ‘Neehee, links is een kant waar je naartoe gaat. Met een dagje vooruit bedoel ik…’ Zucht, hoe leg ik dit nu weer uit. ‘Niet doen, laat maar, niet aan beginnen, don’t go there!’, roept een gefrustreerd stemmetje van binnen. Verstand komt met de jaren en ze is pas 3 dus tijd zat. Het gaat toch al zo snel. Na een paar weken Dora kijken kan ze al tot zes tellen in het Engels. Niet te geloven, een kind van drie jaar. Dat kon ik echt nog niet toen ik zo oud was. Alweer zo lang geleden, denk ik al mijmerend boven mijn sla. Ik weet het nog als de dag van…gisteren.
 

Plaats reactie