Back Homepage items Columns Linda Als moeder maak je bepaalde keuzes in het jonge leventje van je kind.

Als moeder maak je bepaalde keuzes in het jonge leventje van je kind.

(0 stemmen, gemiddeld 0 van 5)
Linda.jpg

Dat heb ik inmiddels in 2,5 jaar tijd wel ervaren. Er zijn momenten dat ik me zo onzeker voel in het moeder zijn... je wil het zo goed doen.. hopen dat ze niks te kort komt, geen pijn willen zien,geen verdriet willen zien... wat maakt je een goede moeder? Je neemt stukjes van je eigen opvoeding mee, en gooit daar nog wat eigen ingrediënten bij. En toch toch komt daar om het hoekje de onzekerheid weer is kijken. 

Je hoort hoe andere moeders (en uiteraard vaders) het doen. Iedereen heeft een andere kijk op opvoeden. Dus wat is nou goed!? Ik denk dat het met gevoel gaat. En met ups en downs en met fouten , want van fouten leren wij maar ook je kind. Dus aan alle andere mama’s: Jullie zijn allemaal stuk voor stuk lieve mama’s die het heel goed doen!!

In de afgelopen tijd heb ik al aardig wat meegemaakt. Wat me opvalt, is dat als Emily ziek is of was ik wel altijd gelijk had! Nooit ben ik voor niets bij de huisarts geweest.
Wel heb ik als moeder ervaren dat ik wellicht soms iets te lief ben voor mijn dochter en eigenlijk strenger moet zijn. Het hoe en wanneer dat ben ik nu, vooral in de peuterpuberteit aan het ontdekken. Soms is er echt iets en soms probeert ze me vrolijk uit! De ene dag krijg ik volop kusjes en knuffels is ze mega lief en de andere dag is ze niet te genieten… en moet bekennen …op die dagen ben ik meestal ook niet te genieten. Tja, denk dat zien en horen ook wel erg beïnvloedbaar is! Schaam schaam… Vanwege de vele bezuinigingen zit ik ook nog is thuis zonder baan. Daardoor zitten ik en Emily bijna elke dag met elkaar opgescheept.. zij met mij en ik met haar. En kan zeggen… je leert elkaar goed kennen! In positieve zin en negatieve zin. Het strenger worden gaat me makkelijker af..(ben er nog niet!!) en Emily gaat iets beter luisteren! Ze is al lief maar is nu soms nog liever!

Zowel Emily als ik zijn volop aan het “wennen”dat we veel tijd met elkaar doorbrengen. Ik probeer elke dag wel iets leuks met haar te doen, maar laat haar ook lekker zelfstandig spelen. Ondertussen doe ik het huishouden en lees mijn boeken. Op dinsdag gaat ze naar oma en opa, Ik vind namelijk dat een patroon erin houden ook wel erg belangrijk. Het is al allemaal anders en je merkt gewoon dat ze het nodig heeft en er sochtends helemaal klaar voor is om erheen te gaan… om vervolgens opa volledig plat te zoenen en te knuffelen! En oma ook uiteraard maar opa werkt en ziet ze minder dus die krijgt dan even alle aandacht!

Structuur is erg belangrijk bij Emily en dus probeer ik elke dag een schema aan te houden. Ik leg alles uit en vertel wat we gaan doen. En dat zorgt nu soms voor lachwekkende momenten omdat ze nu mij wel even uitlegt wat we gaan doen.

Vanaf 1 december gaat ze voor 4 dagdelen naar de peuterspeelzaal en o wat zal ik haar missen! Het is goed voor haar maar ik denk dat ik ga huilen als een klein kind terwijl zij waarschijnlijk dag mama roept en snel tussen alle andere kinderen door schiet om de poppenhoek in te duiken! Het thuiszitten heeft me doen inzien dat ik het zo slecht nog niet doe! Emily krijgt liefde, heel veel liefde. En dat is het aller belangrijkste!!!! Ik hou van haar. Ik volg het pad door haar leven, en met vallen en opstaan komen we er wel!

 

Plaats reactie