Back Homepage items Columns Linda Vakantieplannen??

Vakantieplannen??

(0 stemmen, gemiddeld 0 van 5)
Linda

En? Wat gaan jullie deze vakantie doen?

Nou, onze vakantie staat in het teken van de ziekenhuisbezoeken. Hoe hebben wij het zo kunnen plannen? Op het lijstje staat onder andere: kinderarts, kno-arts, bezoek Consultatiebureau, diëtist voor Emily, en longarts voor mijn man…

Regende het en was het koud, oké. Maar nee, precies die week dat het bloedverziekend heet is zitten wij in het ziekenhuis! Ach, het is voor een goed doel, maar een dagje strand, kinderboerderij, etc. was toch wat aangenamer geweest. Bij de kinderarts gaan we bespreken hoe het met Emily gaat. Sinds we weten dat ze coeliakie heeft gaat ze met sprongen vooruit! Ze groeit als kool, echt super. Al haar jurken en broeken worden veel te kort en ze is in korte tijd bijna halve kilo aangekomen. Het dieet gaat haar goed af en alle lichamelijke klachten zijn inmiddels verleden tijd. Het enige waar ik nu tegen op zie, is weer het bloedprikken. Dit moet gebeuren, maar de keren dat we dat nu hebben moeten doen, zijn er 3 man nodig geweest om haar in bedwang te houden. Ze vind het zo niet leuk.

Verder grijpen we de vakantie aan om Emily zindelijk te krijgen. Ze heeft al één keer op het potje geplast en één keer op het potje gepoept. Vooral het poepen vond ze erg vermakelijk. Ik zal jullie de details besparen. Het is ook zo grappig om te zien dat als ze nu plast of poept ze gelijk verschrikt kijkt, en gelijk een andere luier wil want: ‘Deze is vies,’ en dan wijzend en vies kijkend naar haar luier. Het volgende tijdperk dient zich dus aan. Nog even en dan is Emily luier vrij. Ben benieuwd of we het snel voor elkaar krijgen of niet (ik denk van niet, want Emily’s wil is wet en als zij iets niet wil dan gebeurt het ook niet).

Wat betreft de nachtmerries, ze klampt zich vast aan mij en laat niet los voor ze uit bed getild wordt en mee mag naar mama’s bed. Want, geeft ze dan aan, dáár wil ik slapen, wijzend naar het midden van het bed. Ik word gekust en krijg dikke knuffels. Ze houdt mijn hand vast en wil  slapen. Als dat vervolgens niet lukt draait ze zich weer om, nu naar papa en ook die krijgt de knuffels en kusjes. Dan om drie uur midden in de nacht kan ik wel janken. Echt niet van verdriet, maar o wat houd ik van mijn meisje. Soms kan ik haar achter het behang plakken, maar dit maakt alles weer goed.

Ik ben nu alleen klaar wakker, dus slapen doe ik niet meer en Emily… die is met mijn hand vast in slaap gevallen.

Plaats reactie