Back Homepage items Columns Linda We boeken vooruitgang! Langzaam keert de oude Emily terug

We boeken vooruitgang! Langzaam keert de oude Emily terug

(0 stemmen, gemiddeld 0 van 5)
Linda

Inmiddels zijn we bijna 2 maanden bezig om glutenvrij te eten. Langzaam komt er een heel ander meisje naar boven, die ook heerlijk aan het peuter-puberen is. We kennen onze ups en downs, sommige dingen vallen mee en sommigen tegen.

Laatst was ik bij de slager waar Emily altijd haar plakje worst, -en bij de bakker een krentenbol kreeg. Tranen met tuiten toen ze geen van beide kreeg, want in een krentenbol zit gluten en het stukje worst is misschien wel met een mes gesneden waar gluten aanzitten. Het zijn de kleine dingen die je met de neus op de feiten drukken.

We bakken zelf ons brood, Emily heeft haar eigen lade, eigen vriezer lade en eigen koelkast lade. Ze weet ook precies waar haar snoepjes, koekjes, pap en brood liggen. Dus ook de bekers en bordjes wat dus wel eens tot lachwekkende taferelen leidt. Ze eet weer net als vroeger, want door de pijnen wilde ze niks meer eten.

Uit eten dat doen we nog maar niet. Ik denk dat we daar nog niet aan toe zijn. Daar komt ook bij dat we laatst pannenkoeken gingen eten en de stukken pannenkoek om ons heen vlogen. Maar verder was ze heel lief hoor.

Je ziet nu ook duidelijk dat ze weer groeit in haar kunnen, de woorden vliegen haar mond uit. Het is een heerlijke komediant. Ze zingt, ze danst en acteert (op haar manier dan) en ze springt vrolijk in het rond. Maar ojee als ze iets doet wat niet mag, dan ontpopt zich een ware diva en zet ze haar mond open en gilt erop los. We hebben dan ook sinds kort het grijze stoutmatje. Na een paar waarschuwingen mag ze even uitrazen op het matje. En het werkt! Althans, hihi, voorlopig!

Wat ook wel heel lief is, is dat ze een echt moedertje wordt. Baby moet overal mee naar toe. Baby moet plassen, poepen, douchen, eten en slapen. Zo heeft ze haar eigen kinderwagentje, keukentje en tafeltje en houdt ze ervan dat alles schoon is. Ze heeft een hekel aan vieze handen en ook de tafel moet gesopt. Is die vies dan komt haar bordje daar echt niet te staan.

Al met al ben ik zó blij dat we weten wat er aan de hand is en dat ze door glutenvrij te eten weer het stralende meisje is die we zo lang niet meer gezien hebben. En nu gaan we ons richten op de buien die ze heeft en gaat krijgen. Die bij haar leeftijd horen en waar elk ander kind ook mee te maken heeft, want momenteel heeft ze erg last van nachtmerries en dat is voor ons weer hartstikke nieuw.

Plaats reactie