Back Homepage items Columns Sonja Mijn kleine Boeddha

Mijn kleine Boeddha

(1 stem, gemiddeld 5.00 van 5)
sonja

Als moeder ben ik ervan overtuigd dat mijn meisje van twee mij spiegelt. Natuurlijk zeg ik hierbij niet dat al haar gedrag een directe reflectie is van mijn innerlijke wereld. Wat ik wel zeg, is dat vooral dat gedrag van haar wat bij mij enorme weerstand oproept, een afspiegeling is van een deel in mij wat geen of onvoldoende aandacht krijgt. 

Sinds kort is ze vol overgave aan het peuter-puberen. Krijgt ze haar zin niet, dan gaan alle remmen los. Zo kwam het onlangs voor dat ons wekelijkse boodschappenrondje eindigde in een circusattractie. Ze was volledig onhandelbaar. Het ging zelfs zo ver dat ik ongevraagd reacties kreeg van het winkelend publiek, variërend van opvoedkundig advies tot bemoedigende woorden van moeders die hetzelfde was overkomen. Aan de buitenkant was ik de vriendelijkheid zelve en accepteerde de woorden met een dankbare blik, van binnen kookte ik.

Eenmaal in de auto op weg terug naar huis, gaf ik haar duidelijk aan dat ze dit niet nogmaals moest proberen. Uiteraard gaf mijn meisje, inmiddels weer bedaard, mij volmondig gelijk met een brave “Ja, mama” om het vervolgens thuis tijdens het eten nog eens dunnetjes over te doen.

’s Avonds in bed kon ik de slaap niet vatten. Waarom maakte haar peuterpuberen zoveel boosheid in mij los? Uiteindelijk doet zij wat peuters doen, ze test hoever ze kan gaan.

Opeens wist ik het. Ik ben een pleaser. Altijd al geweest. Ten koste van mezelf. Daarom irriteerde haar gedrag mij zo enorm! Een gevoel van opstand maakte zich meester van mij en ik beloof mezelf plechtig vanaf vandaag – binnen de kaders van het moederschap – vaker op de eerste plaats te zetten.

Sinds dit besluit ben ik veel gelukkiger en zijn haar peuterpuber buien veel minder frequent, heftig en korter dan voorheen. Maar het allerbelangrijkste, het doet niets meer met mij. Ik kan er zelfs hartelijk om lachen, omdat zij mij er hierdoor aan herinnert hoe belangrijk het is te kiezen voor jezelf. Want als je er niet bent voor jezelf, hoe kun je er dan zijn voor iemand anders. In gedachten stuur ik mijn meisje een bedankje voor haar wijze les.