In Nederland is het gebruikelijk om drie volle maanden te wachten met het delen van het blijde nieuws, want het zou zo maar eens verkeerd kunnen gaan. Het is echter de vraag of je je daar iets van moet aantrekken. Culturele gebruiken zijn ook ooit gewoon verzonnen, nietwaar? Het is knus om alleen met je partner te genieten van het grote geheim, maar aan de andere kant zul je ook je moeder, zus of beste vriend nodig hebben om je te troosten als het misgaat. Dus waarom, in de kleine kring van intimi, niet meteen openhartig zijn?

Een week na mijn positieve test liet ik mijn moeder al weten dat ze grootmoeder ging worden. In de stad had ik een paar piepkleine babysokjes gekocht en laten inpakken. Achteloos gaf ik haar ‘zomaar een cadeautje’ en terwijl we doorkletsten, maakte ze het open. Ik zal die blik van ongeloof en blijdschap nooit vergeten.‘Waaaat? Nee! Het is niet waar!’ riep ze. En toen hebben we samen een potje gehuild. Wat betreft mijn beste vrienden: die hadden al door wat er aan de hand was toen ik een glas wijn weigerde. En daarbij bloosde.

Ik wilde mijn jubelstemming ook vormgeven met zichtbare dingen om me heen: snuisterijen die het groeiende leven in mij symboliseerden. Een altaartje, zou je dat kunnen noemen. Een altaar is niet alleen weggelegd voor kerken; het is niets meer dan een hoekje of tafeltje dat je hebt ingericht met spullen die iets vertegenwoordigen wat jij belangrijk vindt, die je ontroeren of behagen.

Ik heb verschillende altaren in mijn huis. Op het altaartje in mijn werkkamer staan spullen en foto’s die me inspireren bij het schrijven van een boek, en symbolen voor alle elementen: een steen voor Aarde, wierookstokjes voor Lucht, een schelp voor Water, een kaars voor Vuur en een godinnenkaart voor Ether, ofwel ‘dat wat alles bezielt’. Ook staat er een antiek inktpotje met een vulpen. Elke keer als er een nieuw boek uitkomt, zet ik het eerste exemplaar daar neer en spreek ik de hoop uit dat het boek bij de juiste mensen terechtkomt, die er iets aan zullen hebben.

In mijn slaapkamer heb ik een boudoirachtig altaartje op de hoek van mijn make-uptafel, voorzien van parfumflesjes, een stopfles met strandzand uit mijn geboorteplaats Noordwijk, zilveren lijstjes met foto’s van dierbaren en een vaasje met een verse bloem.

De schoorsteenmantel in de woonkamer is mijn derde altaar, met een wisselende tentoonstelling van ontvangen ansichtkaarten, mineralen, een inspiratiekaart en waxinelichtjes. Dat werd de plek waarop ik de komst van ons kindje wilde symboliseren en vieren. Ik richtte het altaar in met de felicitatiekaart die mijn beste vriend had gestuurd, een witte stompkaars, een paar mineralen en een mooie foto van een baby. Later kwamen daar de echofoto bij en een babymutsje dat ik cadeau had gekregen.

Een altaartje of inspiratieplek in je huis creëren helpt om het wonder dat zich in je voltrekt al vroeg in de zwangerschap tastbaar te maken. Alleen het inrichten en onderhouden van zo’n plek helpt al om jezelf de tijd en rust te gunnen om stil te staan bij je zwangerschap. Ernaar kijken bevordert vertrouwen en bewustwording. En blijheid!

Susan Smit schreef 'Zwanger met lichaam en ziel', een boek dat op persoonlijke wijze het mystieke aspect van kinderwens, zwangerschap, bevalling en kraamtijd beschrijft. 

Of bestel een gesigneerd boek op haar eigen website.