Week 1

Vanaf het moment dat je bevallen bent begint er voor jullie baby een hele nieuwe belevingswereld, voor zover je van beleven kunt spreken. Jullie baby ligt nu nog voornamelijk te slapen, zo ongeveer 16-20 uur uit een etmaal. Je kan ook nog niet spreken van een echt eet- en slaappatroon, dag en nacht kent jullie baby nog niet... wakker worden betekent honger...

De borstvoeding kan de eerste dag wat moeizaam op gang komen, dat is niet ongewoon, jullie kindje moet immers ook hier aan gaan wennen. Ben je bang dat jullie kindje niet voldoende melk binnenkrijgt, omdat hij na het voeden begint te huilen, maak je niet direct zorgen. Je mag er van uitgaan dat als je in de beginperiode om de 2 of 3 uur voedt je kindje wel binnenkrijgt wat het nodig
heeft.

Probeer de eerste week voor jullie kindje zo rustig mogelijk te laten verlopen, probeer de kraamvisite een beetje in toom te houden. Tenslotte moeten jullie allemaal nog aan elkaar wennen en dat gaat het best als je daar ook de tijd voor vrij maakt. Bedenk dat het van hand tot hand gaan bij de kraamvisite, voor jullie baby erg vermoeiend is.

Week 2

Alles draait deze week om reflexen, alles aan het lichaam van je baby beweegt, hij slaat wild met de armen en benen en de ogen knipperen. Heel af en toe lijkt het zelfs of je baby je aankijkt, reageer hierop door te glimlachen of iets te zeggen. Hang eens een mooie mobiel boven het bedje of de wieg, dit zal je kleine zeker waarderen.

Als het lekker weer is kun je zelfs al met je kindje op stap in de kinderwagen. Je baby zal genieten van het buiten zijn en het wiegen van de kinderwagen. Als je baby groter is doet het tijdens het wandelen ook allemaal nieuwe indrukken op en die zijn weer van belang voor zijn ontwikkeling. Kies voor je wandeling bij voorkeur geen drukke winkelstraat maar ga naar een park of rustige straatjes in de omgeving.

Week 3

Het hele piepkleine is er nu af, het gezichtje is strakker en je baby kan al heel wat.
Zo kan hij al heel even het hoofd optillen als hij op je buik ligt, hij hoort geluiden om hem heen en zal zijn hoofdje ook in die richting draaien. Maar het mooist van al…, je baby reageert op jullie aanrakingen, als je wiegt wordt hij rustig, als je masseert, ontspannen. Huilen hoort erbij, het is het enige communicatiemiddel dat je baby nu heeft, het kan in deze periode voorkomen dat je kindje last krijgt van darmkrampjes. Ook het wiegen terwijl je kindje op je onderarm ligt met het lijfje in de lengterichting van je arm en het hoofdje rustend op je hand kan heel ontspannend werken.

Week 4

Je baby is nu een zuigeling, en zal ook worden uitgenodigd voor het consultatiebureau of zuigelingenbureau. Hier wordt je baby's ontwikkeling en gezondheid in de gaten gehouden. Ook zul je hier de inentingen krijgen die voor je kindje van levensbelang zijn. Je kindje wordt gewogen, en later ook gemeten. De arts of wijkhulp bespreekt het eet en slaappatroon met je en kan advies bieden bij vragen.

Noteer eventueel, voor je op controle gaat, al je vragen. Zo vergeet je ze achteraf niet te stellen.
Aarzel niet alle vragen te stellen die de voorbije maand bij jou zijn opgekomen in verband met je baby's gezondheid, zijn slaap- en eetpatroon, enzovoorts.

Week 5

Darmkrampen of kolieken kunnen veelvuldige huilbuien bij pasgeborenen veroorzaken. Ze zijn te wijten aan het nog niet optimaal functioneren van het spijsverteringsstelsel van de baby. Meestal treden de krampen op tussen de 2de en de 3de levensweek van je kind. Tot de 6de week verergeren ze om dan stilaan minder hevig te worden. Na 12 weken komen ze nog maar zelden voor. Goed nieuws dus, maar daar ben jij voorlopig nog niet mee geholpen.

Het maken van zuigbewegingen brengt je kind vaak tot rust. Als hij nog te klein is om al wat te spelen, beperkt zijn activiteit in de wieg zich meestal tot duimzuigen. Vaak trachten moeders hun onrustige baby te sussen met een fopspeen. Zo houdt een baby meestal op met huilen of zeuren.

Een fopspeen werkt inderdaad doeltreffend om een baby onmiddellijk te troosten. Toch zijn er, net zoals voor het duimzuigen, een aantal voor- en nadelen die je aandacht zeker verdienen. Op zich is het niet abnormaal dat een kind huilt. Een heel jong kind kan echter zijn duim nog niet bewegen en komt dus vaak wél tot rust met een fopspeen. Op zich vormt het zuigen op een fopspeen tot de leeftijd van 2 jaar geen probleem. Daarna heeft het een slechte invloed op de ontwikkeling van het gebit.

Rond deze week zijn de darmkrampjes het ergst, om daarna, net zoals de kwaliteit van je nachtrust, aanzienlijk te verbeteren. Voel je niet schuldig als het je allemaal wat te veel wordt deze week. Heb je alle mogelijke middeltjes geprobeerd om je kind tot rust te brengen en lukt het nog steeds niet, dan kan het heus geen kwaad om je kind even te laten huilen.