pagina 1

Een relatief nieuwe benadering van voeding...

Hoe introduceer je vaste voeding bij een baby of, belangrijker in deze, wanneer? De Rapley methode is gebaseerd op het feit dat niet de ouders maar de baby het initiatief heeft.

Op de volgende pagina’s vind je informatie over de Rapley methode. Tevens hebben we naast onze buiken- en echogalerij een Rapley galerij geopend. Want buiten het feit dat het goed voor de kleintjes is, levert het ook zeer vermakelijke plaatjes op...

De methode
Gill kijkt naar wat de verschuiving van het advies van 4 naar 6 maanden voor de introductie van vast voedsel betekent in de praktijk. Zij wil de dilemma’s overwegen die op ons pad komen en voorstellen doen hoe we deze kunnen overwinnen.

Gill begint met het uitlichten van relevante vragen die wij onszelf moeten stellen en een aanpak voorstellen welke de meeste van deze vragen kan beantwoorden.

In het verleden was er altijd de discussie over het moment wanneer baby’s klaar zouden zijn voor vast voedsel naast de borstvoeding (of kunstvoeding). Heel lang was het antwoord nogal vaag en omdat het tijdstip constant wijzigde namen zowel ouders als zorgverleners hun eigen standpunt in.

“Tenslotte”, zo zei men, “was elke baby anders”.

• Hoe stelde men in het verleden vast dat een baby toe was aan vast voedsel?
• Was dat gebaseerd op een solide beredenering of op verkeerde ideeën?
• En hoe zit het met de methoden die we gebruikten om vast voedsel aan baby’s te geven?
• Zijn deze nog juist?
• En... nog lastiger, wat zouden de baby’s ons vertellen als zij dat konden?

‘Klaar’ zijn voor vast voedsel, hoe bepalen we dat?

• Het staat in zo “in de boeken”
• De gewichtstoename gaat langzamer
• De baby lijkt hongerig
• Nachtvoedingen?
• Ziet de ouders eten?
• Iedereen doet het

De kunst is om de signalen van je baby te herkennen. Maar waar moet je als leek dan op letten? Door middel van welke signalen bepaal je dat? Het staat in de boeken: Maar de informatie in die boeken varieert al naar gelang welk boek je leest en wanneer het is geschreven. In de jaren 70 keek men naar gewicht; bij 5½ kg was het moment om vast voedsel te introduceren gekomen. Leuk, stel dat je kindje bij de geboorte al 5½ kg weegt, wat dan te doen?

Gewichtstoename gaat langzamer. We weten nu dat de gewichtstoename van een borstgevoede baby op natuurlijke wijze langzamer verloopt na een maand of drie en daarom waarschijnlijk pas bij 4 maanden wordt opgemerkt.

De baby lijkt hongerig

Dit roept twee vragen op:

1. Hoe ontdekken we honger?
2. En is vast voedsel het juiste antwoord?

Ad 1- Hoe ontdekken we honger ?
Waarom denken ouders dat hun kind honger heeft?

Vaak gebruikte redenen zijn:

’s Nachts wakker worden
Er is geen keihard bewijs dat dit gerelateerd is aan honger. Het is niet duidelijk welk percentage ouders vindt dat het introduceren van vast voedsel het probleem oplost, geen verschil maakt of misschien het probleem erger maakt.

De ouders zien eten
Kan dit in verband gebracht worden met honger? De enige ervaring die de baby heeft met eten is melk. De baby wil eigenlijk mee doen in de activiteit, niet in het eten.

Ad 2 - Is vast voedsel het juiste antwoord?
Zelfs als de baby honger heeft, hebben we dan ook enig bewijs dat melk niet langer voldoende is? De samenstelling van moedermelk verandert naarmate het kind groeit. De natuur draagt er zorg voor dat een baby meer voedingstoffen krijgt zonder dat het volume per voeding toeneemt.
Zelfs als de baby meer melk nodig heeft, is het aanbod vermeerderen geen probleem zolang moeders capaciteit niet gehinderd is geweest door slechte borstvoedingpraktijken in de vroege weken postpartum. Interessant genoeg, flesgevoede baby’s zijn afhankelijk van de toename van het volume van de voeding.

Ja maar ... iedereen doet het toch zo
Als “iedereen” heeft besloten dat hun baby klaar is voor vast voedsel dan moet die van mij dat ook maar zijn of niet soms. Beter nog, onze baby is natuurlijk de beste dus... besluiten we dat hij er eerder aan toe is dan de rest. De meeste ouders denken graag dat hun baby voor loopt. Niemand wil achterblijven. Geen van deze argumenten is uiteraard een serieuze basis voor het onderbreken van borstvoeding geven.

Maar wanneer is je kindje echt klaar voor vaste voeding?
Laten we onszelf even eraan herinneren wat het betekent om klaar te zijn voor vast voedsel. In het verleden deden Naylor en Morrow onderzoek naar het toe zijn aan vast voedsel op basis van de ontwikkeling. Zij keken naar drie aspecten van de ontwikkeling van een baby.

• Immunologische ontwikkeling: wanneer, op basis van zijn immuunsysteem, is een kind klaar voor vast voedsel?
• Gastro-enterale ontwikkeling: wanneer, op basis van zijn spijsverteringskanaal is een kind toe aan vast voedsel?
• Orale motorische ontwikkeling: wanneer op basis van wat hij kan doen met zijn mond, is de baby klaar voor vast voedsel (kauwen, voedsel heen en weer bewegen, etc.).

Zonder al te diep in te gaan op dit onderzoek bleek dat aan vast voedsel toe zijn in alle drie de ontwikkelingsgebieden samenviel rond 6 maanden. Zij meenden dat het samenvallen van de ontwikkeling in alle drie de gebieden voldoende duidelijk was.
Dus: zes maanden.

Eenvoudig of niet?
We weten nu wat onderzoek ons aangeeft als het juiste moment voor vast voedsel en waarom.

Hoe nu verder? Makkelijk? Of juist moeilijk?