Highlights:

1. Het niet geven van borstvoeding
2. De TV als oppas gebruiken
3. Milieuonvriendelijk zijn
4. Je kindje fastfood geven
5. Je kindje bij de kinderopvang achterlaten
6. Schreeuwen tegen je kindje
7. Niet in staat zijn om al die extraatjes te betalen

Schuldgevoel is een vreemd fenomeen, iedereen heeft er wel eens last van. Om precies te zijn uit een onderzoek bleek dat maar liefst 94% wel eens last heeft van schuldgevoel. Dit kan variëren van de hoeveelheid tijd die je doorbrengt met je kindje tot het merk of type luiers dat gebruikt wordt.

Eén troost, iedereen heeft er wel eens even last van, of je nu een onervaren nieuwe moeder bent of een ervaren moeder die al 3 kindjes heeft. Ook je maatschappelijke status maakt niets uit. Gebleken is dat moeders uit alle lagen van de bevolking “last” hebben van schuldgevoel. Uiteraard niet permanent, maar iedereen heeft het zo op zijn tijd! Je hoeft je dus geen zorgen te maken! Leg de nadruk op wat belangrijk is, maak je niet te veel zorgen en probeer je kindje gelukkig op te voeden.

Zolang je het niet overdrijft is schuldgevoel een mooie graadmeter. Het drukt je spreekwoordelijk op de feiten. Het helpt je relativeren en om je heen kijken. Het belangrijkste is dat jij de “baas” moet zijn over het schuldgevoel en je het niet de kans mag geven om je onzeker te voelen. Om je te laten zien dat het allemaal zo erg niet is hebben wij de 7 meest voorkomende zaken op een rijtje gezet.

1. Het niet geven van borstvoeding
Je kindje begint te huilen en jij tovert een flesje te voorschijn. Om je heen kijkt iedereen verbaasd, alle andere moeders blijken borstvoeding te geven. Maak je niet ongerust, jij bent echt niet de enige moeder die geen borstvoeding geeft ook al voelt het misschien even zo. Zij weten niet waarom jij geen borstvoeding geeft. Misschien ben jij net één van de dames waarbij het niet ging. Misschien ben jij net één van de dames die door een slechte voorlichting het niet voor elkaar kreeg.

Het percentage borstvoedinggevende moeders stijgt nog steeds. We gaan dus met zijn allen wel degelijk de goede kant op. En daar waar jij nu het schuldgevoel van het “flesje” hebt blijkt dat veel borstvoedinggevende moeders een ander schuldgevoel hebben. Zij voelen zich soms schuldig over het “ontnemen” van de kans op voeden voor papa. Tevens voelen zij zich vaak weer schuldig als ze stoppen met borstvoeding. Stop ik niet te snel enzovoorts. Zo zie je, wat we eerder al aangaven: je staat niet alleen! En vergeet niet het geven van liefde aan je kindje is minstens zo belangrijk. Het allerbelangrijkste is het scheppen van een veilige liefdevolle omgeving voor je kindje.

2. De TV als oppas gebruiken
Het is tijd om aan het eten te beginnen. Dus wat doe je? Je plaatst je kindje voor de televisie zodat jij ongestoord kunt koken. Jij blij, je kindje blij! Maar toch knaagt het in je achterhoofd: doe ik dit wel goed? Kunnen ze niet gewoon spelen? Je peinst terwijl je kindje met die bekende wazige blik naar Pumba of de Teletubbies kijkt.

Maak je niet druk. Het schuldgevoel wordt gedeeltelijk veroorzaakt door een onderzoek uit 2003 waarin stond dat kindjes onder de 2 jaar geen TV zouden moeten kijken. Dus geen dvd’s meer, geen kindertelevisie etc. etc. Mede dankzij dit onderzoek voelen moeders zich schuldig. Veel kindjes “kijken” al van jongs af aan TV. Sommige moeders raken helemaal in paniek, stel dat TV kijken niet meer mag. Mijn kindje geniet er juist zo van… En hoe kom ik dan aan het huishouden toe?

Wees gerust jij bent niet de enige die haar kindje TV laat kijken. Slechts 9% van de moeders laat hun kindje absoluut geen TV kijken. 70% gaat er vanuit dat het allemaal wel meevalt met de slechte invloed van het TV kijken. Zo’n 50% laat baby’s gewoon naar babytelevisie en soortgelijke programma’s kijken. En ondanks deze cijfers blijkt maar liefst 32% van de moeders zich hier zo schuldig over te voelen dat ze liegen over de hoeveelheid TV hun kindje kijkt.

Is televisie echt zo slecht? Welnee, tot op zekere hoogte kan een beperkte hoeveelheid TV kijken, wel naar de juiste programma’s uiteraard, juist zorgen voor een rustmoment. Zoals met alles is de mate waarin het belangrijkste. Als je kindje onder de 2 jaar is, laat het dan niet langer dan een kwartier per keer kijken. Dus relax en laat het schuldgevoel maar waaien.