Op de vrijmarkt lonkte een boekje naar me. 'Meisje luister eens'
stond er op de ietwat geel geworden kaft. Een boekje waarvan je
bij het zien al kon weten hoe het zou ruiken. Het boekje is nu van
mij. Het is genieten te lezen hoe meisjes in 1937 (!) middels zulke
boekjes werd verteld hoe zij het leven dienden in te richten. Dat
'rooken' in die tijd nog niet eens met ferme hand werd afgekeurd
(mits een meisje maar niet in het openbaar rookt), hoe meisjes wordt
aangeraden op hun hoede te zijn voor broers die allicht bijbedoelingen
hebben als zij hun slaapkamer opkomen.
Het meest heb ik genoten van het hoofdstuk over 'ongehuwde moeders'.
'Dat is een groote zonde! Ziehier waarom. Het is niet genoeg, dat
aan een kindje het aanzijn wordt geschonken door de lichamelijke
vereeniging van man en vrouw, neen, dat kind moet ook, om een volwaardig
mensch te worden, verzorgd en opgevoed worden, naar lichaam en ziel.
En wie behoort dat te doen? Natuurlijk de man en de vrouw, die het
kindje kregen. (...)Een zoogenaamd buitenechtelijk kind wordt in
veel gevallen achtergesteld bij andere kinderen. (...) Is het kind
een meisje, dan werpen de gevolgen al dikwijls een groote schaduw
op haar leven, is het een jongen dan mag hij sommige posities niet
bekleeden. (...) In het kort hij heeft zijn leven lang verdriet
door de lichtvaardigheid van degenen die hem voortbrachten.'
Dat
was 1937. In 2009 valt er een tijdschrift op mijn deurmat dat groot
kopt 'Wij hebben mannen niet meer nodig'. Nu de wetenschap zich
zo ver ontwikkelt, ligt het in het verschiet dat de 'emancipatiegolf'
zo ver kan gaan dat we zelfs voor de conceptie geen man meer nodig
hebben.
In 70 jaar tijd is 'het gezin' als hoeksteen van de samenleving
behoorlijk afgebrokkeld. In Nederland wonen ruim een half miljoen
kinderen die volgens de schrijfster van mijn Koninginnedagvondst
hun leven lang verdriet hebben.
De positie van zondebok zullen deze kinderen waarschijnlijk niet
krijgen daar 18 procent van de gezinnen tegenwoordig door één ouder
wordt beteugeld. Maar komen deze kinderen iets te kort? Is het anno
2009 nog steeds zondig om je kind -al dan niet bewust- in een 1-oudergezin
te laten opgroeien? Is een klassiek gezin dat bestaat uit man-vrouw-kinderen
nog steeds het ideaal, of zijn andere samenstellingen van gezinnen
inmiddels even geaccepteerd? Wat zou er gebeuren als de wetenschap
ons daadwerkelijk in staat stelt om kinderen geheel zonder mannen
te verwekken? Kúnnen mannen ooit overbodig worden als het gaat om
kinderen krijgen en opvoeden(toch altijd voornamelijk een vrouwenaangelegenheid
)?
Wil je reageren op deze column?
Dan kan dat in het speciaal voor deze column geopende discussie
topic in ons forum. Klik
hier als je al geregistreerd bent of klik
hier om je eerst te registreren.