Een onderwerp waar eigenlijk een taboe op heerst en waar we eigenlijk liever niet bij stil staan of over horen. Helaas komt het vaker voor dan wij denken dat een kindje kort voor of na de bevalling overlijdt.

In Nederland overlijden ca. 2000 kinderen per jaar kort voor of kort na de bevalling, wat een groot aantal ouders in een rouwproces brengt, hetgeen door mens en maatschappij wordt geaccepteerd. Het overlijden van een baby grijpt enorm diep in het leven van ouders en familie in. Bij het rouwen om het verlies van de baby tijdens de zwangerschap of tijdens de geboorte is er geen concrete herinnering aan een baby met een eigen karakter en speciale gewoontes.
Het verlies heeft daardoor iets onwerkelijks. De ouders voelen zich ouders, maar worden door de omgeving vaak niet zo gezien.

Bij een onverwachte dood hebben ouders geen enkele mogelijkheid gehad zich op het overlijden voor te bereiden. Als de oorzaak van het overlijden onbekend blijft kunnen de ouders, of degene die op het moment van overlijden de zorg had, zoals grootouders of een oppas, de schuld bij zichzelf gaan zoeken. Een baby is voor zijn welzijn volledig afhankelijk van de ouders en zij voelen zich er dus sterk verantwoordelijk voor als de baby iets overkomt.

Na een bepaalde periode blijf je dus als ouder met dat immens grote verdriet achter, zonder luisterend oor, want de omgeving gaat verder en dat wordt dan ook van hen verwacht. Mag je niet meer rouwen om het verlies van je kind? Moet je verder gaan zonder stil te staan?
Nee, dit moet en mag nooit gebeuren, als het je eerste kindje was, is het de grootste ommekeer in je leven, immers dit kindje heeft jullie Papa en Mama gemaakt, een proces dat nooit kan worden omgekeerd, en heeft nieuwe gevoelens in jullie losgemaakt.

Ieder verlies van een kind is enorm ingrijpend in het leven van ouders, of het nu in de vorm van een miskraam, doodgeboorte of wiegedood is, en het moet bespreekbaar blijven.

Daarom ook dit gedeelte in de website met tips voor rouwverwerking, hoe om te gaan met rouwende ouders en een online herdenkingsritueel.

De Vlindertuin
Het verlies van een baby tijdens de zwangerschap, tijdens de bevalling of kort na de bevalling is heel erg verdrietig. Je hebt niet de mogelijkheid gekregen om je kindje goed te leren kennen, het karakter, de gewoontes. Het afscheid komt dan heel onverwacht en tijd om je voor te bereiden op dit afscheid is er niet of onvoldoende. In deze emotionele tijd moet je dan allerlei beslissingen nemen over dit afscheid en kom je nauwelijks toe aan het verwerken van je verlies.
Bij een vroege miskraam is het embryo nog niet te zien en is het afscheid nemen erg onwerkelijk. Ook dan blijf je achter met een groot verdriet en heb je tijd nodig om te rouwen. In dit rouwproces kan een herinnering aan je kindje een grote steun zijn. En in het geval er geen tastbare herinnering is kan een online herdenkingsplek je verder helpen.
Onze Vlindertuin biedt de mogelijkheid om een virtuele herinnering aan je kindje te hebben. Je kindje fladdert rond in deze tuin en op elk moment dat je wilt kun je hier even “samenzijn”. Hier is het mogelijk je eigen herdenkingsritueel te creëren, onmisbaar in het rouwverwerkingsproces.

Zoveel verdriet
Wanneer je kind sterft val je in de duisternis en de chaos van tomeloos verdriet: de wereld is vergaan. De puinhopen van die vergane wereld vormen een doolhof waarin je radeloos ronddwaalt: "laat mij nu ook maar doodgaan. Is er iemand die mij kan helpen?".

In 1981 hebben een aantal ouders met deze gemeenschappelijke ervaring de Vereniging Ouders van een Overleden Kind opgericht. Zij ontdekten dat het delen van gevoelens, angsten en wanhoophen in staat stelde overeind te krabbelen en hun leven opnieuw op te bouwen; een leven weliswaar, dat nooit meer zal zijn wat het ooit is geweest. Het verdriet blijft. Wanneer je kind sterft word je getroffen door levenslang verdriet, dat is de prijs die je betaalt voor de liefde voor je kind. Die liefde blijft bestaan over de dood heen.

Rouw
Rouw is het gevecht dat je levert om de dood van je kind te overleven. Vanuit de gemeenschappelijke ervaring van de dood van ons kind willen we elkaar daarin tot steun zijn; willen we proberen ruimte te scheppen om ervaringen en gevoelens met elkaar te delen. Ondanks de gemeenschappelijke ervaring rouwt ieder van ons op haar en zijn eigen wijze. Ook partners rouwen vaak totaal verschillend om de dood van hun kind en dat geldt ook voor de andere kinderen in een gezin. Begrip voor die verschillen is van wezenlijk belang.

Meer informatie?
De Vereniging Ouders van een Overleden Kind is een zelfhulporganisatie van ouders van een overleden kind, die begrip en medeleven willen bieden aan lotgenoten.
Lees meer

Ook kunt u een kijkje nemen op de volgende site: www.uitkinderliefde.nl

Ongekend verlies
door Annemarie van der Meer

Wat als je zwangerschap misloopt?
Met een voorwoord van Beatrijs Smulders

Een op de vier zwangere vrouwen krijgt een miskraam – een ingrijpende gebeurtenis voor de vrouw, haar partner en het gezin. Zwangerschapsverlies is een onderwerp waar nog steeds een taboe op rust (‘Ach, dan probeer je het toch gewoon nog eens’ of: ‘Volgende keer beter’) en waar nog maar weinig over bekend is.

In Ongekend verlies beschrijft Annemarie van der Meer de medische en psychosociale gevolgen van een miskraam en sterfte rond de geboorte. Zij interviewde negen bekende Nederlanders over hun zwangerschapsverlies. Onder anderen Manon Thomas, Xaviera Hollander, Gerda Havertong en Bas Westerweel vertellen over het verlies van hun ongeboren kindje, het ongeloof, de pijn, het afscheid, het onbegrip van de omgeving en de rouwverwerkingsfase.