Welke stappen moeten worden ondernomen om een kind uit het buitenland te adopteren?
Hoe gaat de procedure in z'n werk en aan welke voorwaarden moet worden voldaan?

Hier wordt een beknopt overzicht gegeven van de gang van zaken bij de adoptie van een kind uit het buitenland.

De wet
Op 1 oktober 1998 is het Haagse Adoptieverdrag in werking getreden, met daarbij de wet Opneming Buitenlandse Kinderen Ter Adoptie. In deze wet staan de criteria, voorwaarden en eisen waaraan aspirant-adoptieouders moeten voldoen. Het verdrag is door vele landen ondertekend.
Het doel van het Haagse Adoptieverdrag wordt duidelijk uit de officiële naam:

'Verdrag inzake de bescherming van kinderen en de samenwerking op het gebied van interlandelijke adoptie'.

Het gaat erom waarborgen vast te leggen dat adopties op zodanige wijze plaatsvinden dat het belang van het kind voorop staat en dat zijn/haar grondrechten volgens internationaal recht wordt geëerbiedigd. Daarbij wordt uitdrukkelijk vastgelegd dat ieder land behoort na te streven dat een kind in zijn land van herkomst kan blijven. Daarnaast beoogt het Verdrag een samenwerkingsverband tussen de aangesloten landen op te zetten om zeker te stellen dat deze waarborgen in acht genomen worden en ontvoering of handel in kinderen wordt voorkomen. Een andere belangrijke factor is dat, als men een kind adopteert uit een land dat bij het Haagse Verdrag is aangesloten, de adoptie automatisch door alle andere aangesloten landen wordt erkend.

Wie kunnen adopteren?
Sinds de inwerkingtreding van de nieuwe wet behoort éénouder-adoptie tot de mogelijkheden. Ieder individu kan een aanvraag voor éénouder-adoptie indienen: een gehuwd persoon, een ongehuwd samenwonende (van zowel hetero- als homoparen) en een alleenstaande. Wel is er een leeftijdsgrens vastgesteld. Over deze leeftijdsgrens kun je verderop meer lezen.

Gehuwde paren kunnen ook samen een adoptie aanvragen. Indien men er echter voor kiest dat slechts één van beiden een verzoek indient, moet de huwelijkspartner wel toestemming geven door het verzoek mede te ondertekenen. De huwelijkspartner wordt ook mede betrokken in het gezinsonderzoek en er vindt een antecedentenonderzoek plaats. Ook de leeftijd van de partner telt mee. Een medische keuring en deelname aan de voorlichtingsbijeenkomsten zijn alleen verplicht voor de aanvrager.

Samenwonende paren kunnen echter nooit samen een kind adopteren. Wel kan één van hen een verzoek indienen. Het betreft dan éénouder-adoptie.
Dit is mogelijk bij zowel hetero- als homoparen. De partner hoeft geen toestemming te geven. Net als bij gehuwde paren wordt de partner wel betrokken bij het gezinsonderzoek, er vindt een antecedentenonderzoek plaats en de leeftijd van de partner speelt een rol.
Deelname aan de voorlichting en de medische keuring zijn hier ook alleen verplicht voor de aanvrager. Bureau VIA zal de partner wel uitnodigen voor de voorlichtingsbijeenkomsten omdat hij/zij immers ook intensief bij de opvoeding betrokken zal zijn.

Bovenstaande regels zijn de nieuwe regels in de Nederlandse wet. De landen waaruit kinderen geadopteerd worden, stellen hun eigen eisen. Hierdoor is het nog onduidelijk hoe landen van herkomst zullen omgaan met aanvragen van alleenstaanden en ongehuwd samenwonenden.