Back Topics Preconceptie Kinderwens Wanneer zwanger worden niet lukt

Wanneer zwanger worden niet lukt

(0 stemmen, gemiddeld 0 van 5)
wanneer zwanger worden niet lukt

Kinderen krijgen is voor veel mensen iets vanzelfsprekends. Wanneer je over vruchtbaarheidsproblemen begint, loop je kans succesverhalen te moeten aanhoren van andere paren die na vele jaren hun kinderwens toch in vervulling zagen gaan of krijg je 'goedbedoelde adviezen'. En als het je met moeite lukt te zeggen dat je ongewild kinderloos zult blijven, kan dat bij de ander een schrikreactie teweegbrengen. 

Immers, wij zijn in de westerse maatschappij toch in staat om dit soort problemen met behulp van geavanceerde technieken op te lossen? Helaas is dit niet altijd de realiteit. Mensen die ongewild kinderloos blijven bestaan.

Afzien van behandeling
Sommige mensen kiezen ervoor de natuur op haar beloop te laten en niet de hulp van medici in te roepen bij zoiets intiems als het zwanger raken. Deze groep mensen stuit vaak op onbegrip van de omgeving. Men vindt dat het je eigen schuld is dat je geen kind kan krijgen als je afziet van behandeling. Er zijn tegenwoordig zo veel behandelingsmogelijkheden! Het is echter heel belangrijk dat mensen zich niet laten meeslepen, maar vasthouden aan hun persoonlijke keuze.
Die keuze dient door iedereen gerespecteerd te worden.

Stoppen met behandeling
Anderen hebben wèl een aantal behandelingen ondergaan, bijvoorbeeld IVF of ICSI. Het kan zijn dat de arts heeft geadviseerd met behandeling te stoppen of dat je zelf vindt dat je grens bereikt is. Andere redenen om te stoppen kunnen zijn dat je het psychisch niet meer aankunt of dat je het financieel niet meer kunt opbrengen. Er zijn ook mensen die het hele medische circuit hebben doorlopen en alternatieve geneeswijzen hebben geprobeerd. Tot slot is er een groep mensen bij wie de indicatie onbegrepen infertiliteit is gesteld. Het is heel belastend te weten dat er lichamelijk 'niets aan de hand' is. Waarom lukt het niet? Hoe lang blijf je hopen? Voor een aantal echtparen komt er een moment dat er geen hoop meer is op een zwangerschap. De uitslag dat er geen behandeling (meer) mogelijk is, kan heel onverwacht komen of je groeit er langzaam naartoe.
'We stonden voor de keuze: verder gaan of niet. De arts gaf ons nog weinig hoop, gezien de leeftijd en daardoor mijn verminderde vruchtbaarheid. Het kwam als een mokerslag, dit hadden we nooit verwacht. Het klonk zo definitief! Huilend stond ik onder de douche, mijn handen bonkend tegen mijn buik. 'Waarom laat je me in de steek, waarom functioneer je niet, waarom niet?' schreeuwde ik in mezelf. Tegen de muur leunend zakte ik door mijn knieën. Steeds kijkend naar mijn buik. Onze droom, een kindje van ons beiden, spatte uit elkaar...'
De natuur beslist Ook zijn er paren die weten dat ze onmogelijk een biologisch eigen kind kunnen krijgen. Vroegtijdige overgang, volledige mannelijke infertiliteit, ernstige erfelijke aandoeningen zijn slechts enkele mogelijke oorzaken. Soms is eiceldonatie, draagmoederschap of inseminatie met donorzaad een mogelijkheid. Maar dit is een grote stap. Het liefst wil je een 'eigen' kind, van jullie samen. Sommigen kiezen er bewust voor deze mogelijkheden niet te proberen en kiezen, om uiteenlopende redenen, ook niet voor adoptie.

Gevoelens
Vaak kom je onbegrip van de buitenwereld tegen omdat je verlies onzichtbaar is en mensen de zwaarte ervan onderschatten. Je krijgt allerlei goedbedoelde raad, gevraagd of ongevraagd. Mensen bemoeien zich met iets dat heel intiem is en het kost je veel energie omdat de verwerking zo veel emoties oproept. Daarom wil je er ook niet altijd over praten. Van de andere kant, als je kinderwens en kinderloosheid worden doodgezwegen, kun je je erg eenzaam voelen. Hoe ga je met je vrouw- of man-zijn om? Misschien kom je in een identiteitscrisis terecht; je hebt altijd gedacht moeder of vader te worden, dat valt nu weg. Later word je ook geen oma of opa. Het kan gebeuren dat je je een buitenbeentje gaat voelen. Iedereen heeft toch kinderen? Uit onderzoek is gebleken dat veel mensen dit verdriet ervaren als het ergste dat hun ooit is overkomen. Wat betekent kinderloosheid voor je relatie? Er kunnen een hoop vragen rijzen, zoals: zitten wij wel op dezelfde golflengte, durven we er samen over te praten, kunnen wij dit samen aan? De draagkracht van je relatie wordt zwaar op de proef gesteld. De berusting van vandaag kan zo weer omslaan in de onvrede van morgen. In veel gevallen schept ongewilde kinderloosheid een sterke band, maar ook onherstelbare breuken komen voor.

Hoe nu verder?
Hoe geef je zin aan je leven? Wil je carrière maken, een kind adopteren, pleegouders worden? Kun je toch gelukkig zijn? Als je iemand verliest die je dierbaar is, kun je steun hebben aan rituelen. Het kan zinvol zijn zelf een ritueel te bedenken waarmee je symbolisch afscheid neemt van je kinderwens. Geef jezelf de ruimte om het hierbij behorende rouwproces te doorleven.
Er kunnen zo veel emoties loskomen: woede, verdriet, afgunst. Het is erg belangrijk dat je over deze gevoelens praat, niet alleen met elkaar, maar ook met vrienden en familie. Praten met lotgenoten kan eveneens steun bieden. Als je kinderen hebt, is dat voor je hele leven. Kinderloos ben je ook je leven lang. Als je het gemis een plaats kunt geven, ga je samen verder.

Samen Verder
Voor mensen die geen kind zullen krijgen, is er binnen Freya de afdeling Samen Verder. De naam staat voor samen verder met je partner en samen verder met lotgenoten. Samen Verder bestaat uit mensen die allen ongewild kinderloos zijn en blijven. Deze afdeling biedt de mogelijkheid tot lotgenotencontact via een telefonische hulpdienst die elke dag (behalve in het weekend) gedurende een aantal uren te bereiken is. Via het algemene telefoonnummer van Freya hoor je van een antwoordapparaat wie van de contactpersonen je op die dag kunt bellen. Je kunt bij hen terecht met alle vragen, maar ook als je alleen iemand nodig hebt die naar je luistert en je begrijpt. Daarnaast kunnen zij je helpen aan adressen van FIOM-bureaus die gespreksgroepen organiseren en adressen van andere hulpverleners die zich specifiek met ongewilde kinderloosheid bezighouden. Freya en Samen Verder organiseren regelmatig bijeenkomsten voor lotgenoten.

Ten slotte
Het nemen van de beslissing om te stoppen met onderzoeken en behandeling kan soms moeilijker zijn dan de behandeling zelf. Zolang je nog bezig bent met behandelingen in het ziekenhuis sta je in de belangstelling. Als je bent gestopt, kan het ineens stil worden. Ook als je geen behandeling wilt of geen keuze hebt, vind je niet altijd een luisterend oor in je omgeving. Op een bepaald moment vindt men dat je het maar moet accepteren en er niet over moet blijven zeuren. Juist dan is het fijn om te kunnen praten met mensen die weten wat je hebt doorgemaakt en wat je voelt.
'Kinderloosheid: het is zoiets als een wond die langzaam maar zeker tot een litteken wordt. Als dit litteken onder je kleding valt en je praat er niet over, dan denkt na verloop van tijd bijna niemand er meer aan dat er ooit sprake is geweest van een wond. Maar daarom zie je zelf dat litteken heus nog vaak genoeg zitten; je weet dat je ergens beschadigd bent, en soms doet het heel veel pijn als er onnadenkend aan geraakt wordt.' 

Plaats reactie