Back Topics Slapen Slaapgedrag Bedplassen

Bedplassen

(0 stemmen, gemiddeld 0 van 5)
bedplassen

Het is gebruikelijk dat een kind eerst overdag droog blijft en pas in een later stadium ’s nachts droog blijft. Sommige kinderen moeten ’s nacht nog een keertje gewekt worden om een plasje te doen. Eigenlijk spreken we pas van een probleem als kinderen in de kleuterleeftijd overdag wel en ’s nachts niet zindelijk zijn.

Raar fenomeen
Het bedplassen is een raar fenomeen. Voor baby’s en kleintjes tot een jaar of drie is het redelijk gewoon. Het is echter bijvoorbeeld voor een vijfjarige behoorlijk vervelend. Als het nog langer aanhoudt kan het een obsessie worden voor het kind en voor zelfs het gehele gezin. Vaak is het zo dat het probleem op volwassen leeftijd vaak spontaan verdwijnt, er zijn echter ook volwassenen die nog in bed plassen.

Cijfers
Ruim 15 % van alle zesjarigen en 5 % van de tienjarigen zijn ’s nachts nog niet droog. Voor de leeftijdsgroep tussen de vijftien en de achttien jaar is dat naar schatting 1,5 %. Een exact percentage bij volwassenen kunnen we niet geven omdat er een behoorlijk taboe aan het onderwerp kleeft. Het probleem komt bij jongetjes twee keer zo veel voor als bij meisjes. Hiervoor is echter nog geen duidelijk aanwijsbare reden gevonden.

Theorie
Als een kind na de kleuterleeftijd soms nog enkele keren per nacht tijdens het slapen, zonder opzet, in bed plast noemen we het een bedplasser (enuresis nocturna) tenzij er sprake is van infectie, epilepsie of diabetes. Er wordt ook onderscheid gemaakt in primair en secundair bedplassen.

  • Primair = Kindjes die ’s nachts nog nooit droog gebleven zijn
  • Secundair = Kindjes die eerst ’s nachts droog waren maar later alsnog in bed zijn gaan plassen

Bij meer dan de helft van de kindjes blijkt het bedplassen in de familie voor te komen. Hierdoor zullen de ouders van deze bewuste kindjes doorgaans meer begrip voor de situatie op kunnen brengen.

Oorzaak
Het kan erop lijken dat kindjes in bed plassen om aandacht te trekken, meestal is dit echter niet zo. Bij de meesten is het zo dat ze er niets aan kunnen doen en dat zij het zelfs vreselijk vervelend vinden. De kinderen doen het ook niet om te “pesten”. Het in bed plassen is een volledig onbewust proces en een veel te ingewikkeld proces om te gebruiken als aandachtsmiddel. Als een kindje aandacht wil trekken zal dit doorgaans gebeuren door middel van het klagen over buikpijn of geen zin hebben in eten en dergelijke.

Ontwijkend gedrag
Vooral sommige oudere kinderen zullen quasi onverschillig doen. Het is een vorm van struisvogelpolitiek omdat de kinderen niet weten hoe het te voorkomen en hoe hiermee om te gaan. Het motto is dan “Als ik het negeer, is het er ook niet”. Deze ontwijkende houding maakt het voor ouders des te moeilijker te doorgronden. Hierdoor zullen de pogingen tot oplossen steeds moeilijker worden en elke mislukte poging veroorzaakt een hernieuwd en versterkt gevoel van falen bij het kind. Wat mogelijk weer resulteert in een nog sterker ontwijkend gedrag.

Enkele factoren die het bedplassen in de hand kunnen werken:

  • blaascapaciteit
  • slaapdiepte
  • erfelijkheid
  • organische oorzaken
  • rijping van de urineproductie
  • emotionele factoren
  • sociale factoren
  • Mogelijke therapie

Maak het probleem bekend bij uw huisarts, kinderarts of GGD-arts. Zij zijn deskundig en kunnen beoordelen of het probleem monosymthomatisch is of niet. Dit betekent is het sec een blaasprobleem, dus zonder klachten overdag of andere blaasproblemen. Als blijkt dat het patroon overdag normaal is kunnen we een behandeltraject in werking stellen. Dit traject wordt individueel per kind bepaald. Het plan is afhankelijk van diverse factoren:

  • leeftijd van de patiënt
  • het vertouwen van de ouders
  • het vertrouwen van het kind

Plaats reactie