Back Verlies

Verlies

Kusje in de wind

(1 stem, gemiddeld 5.00 van 5)

Kusje in de windKusjeindewind.jpg

Er wordt haast nooit over gesproken, maar het gebeurt helaas vaker dan je zou denken. Bij 1 op de 100 zwangerschappen loopt het na de zestiende week nog mis en sterft een kindje in moeders buik. Een baby met handjes en voetjes, vingertjes en teentjes, met een neusje en een prachtig mondje. Deze kindjes worden stil geboren en de wereld zwijgt er veelal over. Het boek Kusje in de wind, dat op 21 januari gepubliceerd is, verbreekt die stilte om lotgenoten te ondersteunen en dit verlies een stem te geven.
Wie een kind verliest wordt losgerukt van het wonder dat, al voor de geboorte, zo innig geliefd is. Toekomst, hoop en dromen vervliegen in de wind. Ouders lopen voor altijd hand in hand met een kind, dat niemand ziet, maar dat wel werkelijk is. Irene van Wesel beschrijft in haar boek niet alleen het verlies van haar zoontje Lieve*, maar vertelt ook over het rouwproces en de manier waarop haar wolkenkind de wereld veranderde.                

Dat er een enorme behoefte bestaat aan meer openheid rondom doodgeboorte blijkt wel uit het feit dat de cover van het boek inmiddels bijna 19.000 keer gezien is via de Facebookpagina www.facebook.com/kusjeindewind en meer dan 160 keer gedeeld. Daarnaast zijn er al 100 boeken verkocht in slechts drie dagen tijd.

De opbrengst van het boek wordt ingezet voor het project Liever bij mij..., een bundel die andere ouders de kans biedt hun verhaal te delen en zo op hun beurt anderen te steunen. Moeders of vaders die deel willen nemen kunnen zich aanmelden via Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. .

Kusje in de wind is voor €10,95 te bestellen via www.kusjeindewind.com

Zes kleine voetjes en één paar vleugels

(5 stemmen, gemiddeld 5.00 van 5)

Zes kleine voetjesWat betekent het voor kinderen als zij hun broertje moeten missen? Wanneer een ongeboren kind sterft in mama's buik? Als je dat beloofde broertje of zusje niet krijgt, maar wel een mooie beschermengel?

Het verhaal van Vera

(17 stemmen, gemiddeld 3.76 van 5)

Eigenlijk heeft ze nooit over haar gesproken. Intimi wisten van haar bestaan, maar er werd altijd over gezwegen. Ook zij bracht haar weinig ter sprake. Er was wel een wekker, eigenlijk een biologische wekker, die ieder jaar rond dezelfde tijd afging, namelijk rond de tiende van april.

Eindelijk een tastbare herdenkingsplaats

(4 stemmen, gemiddeld 4.50 van 5)

Elisabeth Anna Wolsink schreef het aangrijpende boek ‘Ik breng je naar de overkant’, waarin ze zich richt tot haar zoontje dat in 1977 levenloos geboren werd. Met de onthulling van een gedenkteken, is er nu een fysieke plek ter nagedachtenis van levenloos geboren kinderen.

Het verhaal van Levey

(20 stemmen, gemiddeld 3.65 van 5)

Omdat ik toch graag mijn verhaal kwijt wil, dan maar hier in de hoop dat er iemand iets aan heeft om ook zijn/ haar verdriet een plekje te geven.....