Back Topics Vlinderverhalen Het verhaal van Carin

Het verhaal van Carin

(9 stemmen, gemiddeld 4.22 van 5)

Ons eerste meisje. Het is nu 28 jaar geleden dat je geboren bent op 29-02-1980.

In mijn zwangerschap voelde ik dat er iets was, alleen was dat niet te plaatsen want het ging goed. Tot aan die ene controle, ik was toen 29 weken zwanger, toen bleek dat het dus niet goed ging. Een hele hoge bloeddruk, eiwit in de urine en we werden meteen doorgestuurd naar het ziekenhuis. Daar aangekomen hoorden we meteen dat het er helemaal niet goed uitzag. Je was veel en veel te klein en ze gaven ook aan dat je het waarschijnlijk niet zou redden omdat ik er ook slecht aan toe was. Dat bleek een uur later ook. Er is in dat uur zoveel gebeurd. Ze waren bang dat we het alle twee niet zouden redden. Ik heb toen een hoge dosering morfine toegediend gekregen waardoor ik wel wakker was, maar dat had ik zelf niet in de gaten. Van al die dagen kan ik me niks herinneren.

Na twee dagen ben jij in mijn buik overleden, 10 dagen later werd je geboren. Ik heb de bevalling niet bewust meegemaakt, maar ik kan me wel goed herinneren dat je op de wereld kwam maar niet meer leefde en dat ik vroeg: ,,Wat is het?" Toen zei de gynaecoloog ,,Het is een meisje, maar je mag het niet zien."
We hebben je nooit mogen vasthouden en hebben je ook niet gezien. Dat ging toen zo, nu kun je je dat niet meer voorstellen. Wel heb ik altijd een beeld in mijn hoofd gehad van je, een heel mooi klein meisje wat niet mocht blijven leven.

Met mijzelf ging het nog niet goed en het was ook nog heel spannend hoe het verder zou aflopen. Gelukkig knapte ik op, maar wat was het moeilijk om jou te moeten missen en zo'n leeg gevoel in mijn buik. Dat is gebleven tot de dag dat jij geboren zou moeten worden (1 mei 1980). Je hebt later nog 3 zussen gekregen. Voor hen ben jij hun grote zus, al blijf je in onze gedachten altijd ons kleine eerste meisje. Vorig jaar ben ik naar jou op zoek gegaan. Je bent namelijk nooit begraven, dat werd toen niet gedaan. Waar je wel gebleven bent zijn we nog niet achtergekomen. Wel geloven we dat je boven in de Hemel bent bij God. En Hij zorgt voor jou!

Dit jaar is het weer 29 februari, altijd heel bijzonder. Vorig jaar heb ik toevallig de vlindertuin gevonden en daar heb jij nu ook een plekje gekregen. Ondanks dat we je nooit gezien of gevoeld hebben houden we heel veel van je. En hebben we elk jaar een dochterdag in plaats van jouw verjaardag samen met je 3 zussen.

Lief klein meisje, wij zullen je nooit vergeten.
We houden heel veel van je.

Papa en Mama

 

Plaats reactie